Jul 31

ช่วงนี้รู้สึกว่าร่างกายอ่อนแอมาก ป่วยรายวัน ปวดหัวรายวันเลย ไม่รู้เป็นอะไรบ้าง มันปวดตึงๆลึกๆตรงหว่างคิ้ว พอปวดไปนานๆ มันก็เริ่มชาที่ท้ายทอย แต่ไม่ได้ชาลามไปที่ไหล่แขนขานะ วันนี้ก็เหมือนจะวูบๆ ทรงตัวไม่ค่อยอยู่ด้วย เราไม่เคยเกิดอาการอย่างงี้มาก่อนเลยนะ แต่ก่อนงานหนักๆก็สู้ไหว ทำได้หมด ลื่นปรื๊ดๆ แต่เดี๋ยวนี้แป๊บเดียวก็หมดแรง ปวดหัว หาหมอกี่ที่ก็บอกว่าเครียด ให้ผ่อนคลาย ออกกำลังกายนะจ๊ะ งืม คงเป็นค่าทางสถิติอะไรสักอย่าง มันมีวิธีตรวจที่ลึกกว่านี้ไหม คงต้องรอให้มันปวดเยอะๆบ่อยๆล่ะนะ ถึงจะพอหาอาการได้ ><

 

หรือเป็นเพราะวัยที่แก่ขึ้นว่ะ แต่ก็ไม่น่าจะมาไวขนาดนี้ 

หรือจริงๆแล้ว มันเป็นเพราะจิตของเราว่ะ เพราะสุขภาพจิตของเราหรือเปล่า

เราจะบริหารจิตได้อย่างไรบ้างนะ นั่งสมาธิ? เปิดเพลงฟัง? หัวเราะดังๆ? มันช่วยได้หรือเปล่า

แล้วคนที่จิตเสียไปแล้วล่ะ จะทำยังไงได้บ้าง?

มันซ่อมได้มั้ย? 

 

ธีรเดช มัน จิต!!


11 Responses to “31 Jul 10 : จุดที่ต้องก้าวผ่าน”

  1. หนูหิ่น ส้มจุก says:

    น้องคงยังไม่ถึงขั้นจิตเสียกระมัง .. เป็นอาการรวนของจิตที่ใช้งานหนักเกินไป ก้อสิ่งที่ต้องทำน้องก้อรู้หมดแร้ว ค่อยๆ ลองทำ ฝึกสมาธิ ฟังเพลง ยิ้มเยอะๆ หัวเราะเยอะๆ อย่างที่น้องรู้ว่าต้องทำนั่นแหล่ะ เอาใจช่วยคับน้อง พี่ๆ น้องๆ เป็นห่วง

    • lllllll-0-0-lllllll says:

      วันนี้ไปแช่น้ำเล่นดีกว่า ><

      • หนูหิ่น ส้มจุก says:

        ^_^ ดี ดีจ้ะน้อง ค่อยเบาใจ ไปลอยน้ำเล่น ตีน้ำเล่น เอาไขมันน้อยๆ ในพุงไปแช่น้ำ หัวจะได้โล่งๆ คืนนี้จาได้นอนหลับไม่ฝันเยอะ ไม่ตื่นทั้งคืนอีก (ดีนะ ไม่ละเมอ – -”)

  2. - JaN - says:

    อ่านอาการแล้วเป็นห่วงอะธี ห่วงจนต้องเข้ามา post อันนี้เป็นอาการของความเครียดแบบชัดมากๆๆๆๆ เลยนะ พยายามหาทางผ่อนคลายดีกว่านะ ถ้าปล่อยให้เป็นหนักกว่านี้เนี่ย เสี่ยงต่อสุขภาพระยะยาวน้า

    • lllllll-0-0-lllllll says:

      ครับผม ขอบคุณครับพี่แจน มีคุณหมอมายืนยันอีกคนว่าเครียด 🙂
      คงเครียดจริงๆล่ะครับ จะพยายามหาอะไรทำผ่อนคลายนะครับ

  3. bentojung27 says:

    น่าจะเพราะเครียดแหละน้องธี ทานยานะ หมอให้ยามาหรือเปล่า พี่ก็เป็น ปวดหัวทุกวัน ไปหาหมอ ได้ยามามันก็ช่วยนะ ช่วงที่เราเป็นหนักๆแค่พยายามผ่อนคลายมันไม่พอแล้วล่ะ ทานยาสักหน่อย พาราก็อาจจะไม่พอนะ ของพี่หมอให้ยาอื่น มันช่วยคลายเส้นด้วย จำชื่อยาไม่ได้เหมือนกัน แต่ถ้าหาหมอ หมอน่าจะให้นะ…

    แต่นอกจากยาแล้วในระยะยาวยังไงคงต้องปรับตัวนะ ปลงบ้าง พี่รู้ว่าธีเป็นคนคิดเยอะ คิดไปทุกอย่าง แล้วก็รู้ด้วยว่าธีรู้ว่าควรจะปลงได้ยังไง แต่บางทีปลงของธีมันไม่ใช่ปลงจริงๆน่ะสิ ขนาดแค่ท่องเที่ยวยังเอาเป็นเป้าหมายในชีวิตเลยว่าจะต้องทำ การมีเป้าหมายเป็นสิ่งดีนะ แต่คนเราก็ต้องทำอะไรที่มันมีสาระแบบไม่ต้องวางแผนบ้าง ไม่อยากใช้คำว่าไม่มีสาระเพราะพี่คิดว่าทุกอย่างมันมีสาระทั้งนั้น ทำใจให้สบายโดยไม่ต้องคิดอะไรเลยบ้างนะ…

    555+ ทำเป็นพูดดี ตอนนี้พี่ก็อาการหนักน้องธี มาต่อสู้กับความเครียดด้วยกัน มาซ่อมแซมจิตที่มันไม่ค่อยจะแข็งแรงกัน!

    • lllllll-0-0-lllllll says:

      เคยไปหาแต่หมอไม่ได้ให้ยามาอ่ะครับพี่เบญ.. ก็ให้ผ่อนคลาย ออกกำลังกาย

      “ธีรู้ว่าควรจะปลงได้ยังไง แต่บางทีปลงของธีมันไม่ใช่ปลงจริงๆน่ะสิ” โอ้ย จี๊ดดดด >< ส่วนเรื่องเที่ยวก็ไม่ได้ตั้งเป็นเป้าเคร่งเครียดอะไรขนาดนั้นครัย ^^ เป็น wish list เฉยๆ ถ้าไปได้ก็ดี ถือว่าเป็นการเปิดโลกของเรา เอ.. อย่างงี้เค้าเรียกว่าเครียดแล้วใช่ไหม 55 บางทีผมอยู่เฉยๆไม่คิดอะไร มันรู้สึกแย่กว่ามีเรื่องคิดอีกนะครับพี่เบญ มันรู้สึกว่าขนาดคิดจะทำนู้นทำนี่ตลอด มันก็ยังย่ำอยู่กับที่ แล้วนี่พอไม่คิดอะไรเลย ดูเหมือนล่องลอง เสียเวลา ไร้ค่า ยังงี้.... เขียนมาถึงตรงนี้ ก็สรุปได้อีกว่า ผมเครียด!! ว้าาาาา... อะไรอะไรก็เครียด >< งั้นเรามารวมพลังกันดีกว่า คนเครียด กับ คนเครียด มารวมกัน แล้วจะได้เป็น คู่หูโคตรเครียด กันเลย!! เรามาก้าวผ่านไปด้วยกันครับพี่เบญ ขอบคุณมากครับ ^^

  4. BuA says:

    อย่าคิดมากจิ หาไรทำให้เพลินๆไป ><

    หรือว่าลองปรึกษาเอดูมะ เค้าเป็นมนุษย์สุขภาพจิตดีเด่นแห่งปี อิอิ

    • lllllll-0-0-lllllll says:

      น่าสนนะ เดี๋ยวบินไปรักษาเลย ^^

  5. EunJunso says:

    ความคิดมันคือสิ่งที่เกิดขึ้นง่าย แต่ตายยาก
    เมื่อมันเกิดขึ้นมาแล้วมันจะวนเวียนอยู่ในหัวเรานี่ล่ะ
    ตอนนี้เต้ก็ไม่รู้ว่าความเครียดคืออะไร
    มันคืออารมณ์ที่ทุกข์ หรือความคิดที่มากเกินอัดแน่นอยู่ในหัว
    ไม่รู้สาเหตุเลยหาทางแก้ไม่ได้
    แต่เชื่อส่ามันไม่ใช่โรคเรื้อรังน่ะครับ
    มันน่าจะมีทางออก
    หากิจกรรมผ่อนคลายทำ ให้สมองของเรามีทางออกน่ะครับ
    ขอให้หายครับ
    ปล. เครียดเหมือนกันนะนี่

  6. Wichaya P. says:

    ธรรมะ ช่วยได้นะธี (หลังจากบวชมาก็ดีขึ้น)
    อย่านั่งสมาธิ ช่วยได้ยากคับ
    อยากให้เริ่มกับไปอ่านเข็มทิศชีวิตนะคับ
    ลองดูคับ พยายามอ่านไปเรื่อย ๆ แล้วคิดตามนะ

    หายไว ๆ คับ
    ด้วยความหวังดีนะคับ