Feb 05

แป๊บๆก็ผ่านปีใหม่มาเดือนนึงละ เร็วจริงๆ

วันนี้อยู่ที่บ้านกำลังพยายามรวบรวมสมาธิและจิตใจให้ทำงานอยู่

ช่วงที่ผ่านมามีเรื่องเข้ามาในหัวมากมายหลายเรื่องเลยละครับ

ทั้งเรื่องงาน เรื่องบ้าน เรื่องคน ประดังประเดเข้ามาพร้อมกัน

มันไม่ยากหรอกที่จะบอกว่าอะไรสำคัญมากสำคัญน้อย

แต่เรื่องสำคัญมากบางเรื่อง หนทางแก้ก็ดูตีบตันเหลือเกิน

และบางทีการที่ต้องเป็นคนกลางมันเหนื่อยหน่ะ

มันเป็นเรื่องที่พูดยาก ยากจริงๆ

 

ชีวิตเติบโตได้จนถึงตอนนี้ ฝ่าฟันมามากมาย ถูกบ่มเพาะนิสัยมาก็มาก

คนเราก็ต้องรู้จักเอาตัวรอด แต่การที่เอาตัวเองรอดโดยทิ้งปัญหาไว้เบื้องหลังมันก็ไม่ใช่

ถ้าปัญหาพร้อมเปิดใจรับสิ่งที่น่าจะเป็นทางออก ไม่ยึดถึอศักดิ์ถือศรีที่กินไม่อิ่มตายไปก็เอาไปไม่ได้

เมื่อนั้นทุกสิ่งคงมลายหายพลัน ผมยังคงหวังที่จะเห็นแสงสว่างปลายทางที่ส่องผ่านรูที่ตีบตันนั้นชัดเจนขึ้น

ก่อนที่อะไรอะไรจะสายไป

 

ฉันคงทำเต็มที่เท่าที่ฉันสามารถทำได้ และหวังว่าสิ่งต่างๆจะไม่เลวร้ายไปกว่านี้

 

ธีรเดช ณ ระหว่างทางที่แคบลงแคบลง