lllllll-0-0-lllllll

     ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ up blog เลย เนื่องด้วยความขี้เกียจ และมีเรื่องหลายเรื่องเข้ามาในช่วงนี้ หลักๆก็เป็นเรื่องการเปลี่ยนแปลงภายในบริษัทเราเอง.. หลายๆคนคงรู้ว่าตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย(SET)ได้แถลงมติบอร์ดว่าจะแปรรูปองค์กรให้เป็นบริษัทเอกชน เป็น profit organization โดยบริษัท settrade ของเรา ซึ่งเป็นบริษัทลูกของ SET ย่อมได้รับผลกระทบอย่างแน่นอน และด้วยโมเดลของการแปรรูป มันต้องทำให้ตัวเองเล็กลง ลด cost ให้มากที่สุด โดยสรุปบริษัทลูกรักทั้งหลายทั้งปวงของ SET จะถูกยุบทั้งหมด แล้วรวมเป็นหนึ่งเดียวคือ SET GROUP บริษัทเดิมก็คงไว้แค่นามเพื่อให้ธุรกิจเดินไปได้เท่านั้น คือเป็นบริษัทที่ไม่มีพนักงาน นั่นแล..

     เมื่อบริษัทอันรักยิ่งของทุกคนถูกยุบ พนักงานก็ต้องแตกกระสานซ่านเซ็นถูกจับย้ายไปหย่อนลงกล่องนู้นนี่ตามสายงานของตนตามโครงสร้างองค์กรใหม่..   Culture ของบริษัทเราที่ใครๆต่างก็กล่าวขานว่า สุดยอดที่สุด เหนี่ยวแน่นที่สุด เป็นบริษัทที่หลายๆคนใฝ่ฝันที่จะได้มาทำงาน ก็กำลังถูกทำลายลง หลายๆสิ่งหลายๆอย่างที่ก่อร่างสร้างขึ้นมาตลอด 8 ปี กำลังจะหายไป.. น่าเสียดายที่สุด..

     บริษัทเราเป็นบริษัทที่เจ็บที่สุด พนักงาน 50 กว่าคน แตกกระจายไปเป็น 6 ก๊ก กับฉาย(โดด)เดี่ยวอีกประมาณ 6 คน เปรียบเหมือนเอาค้อนเหล็กรถเครนมาทุบกล่องคิวบิกที่โครงสร้างร่างแหแข็งแรงมาก แม้จะแข็งแรงเท่าไรก็ไม่อาจทนทาน แรงกระแทกจากเบื้องบนได้ กล่องแตกกระจายไปคนละทิศคนละทาง.. เหลือเพียงซากของร่างแหที่ถูกแรงฉีกให้แยกออกจากกัน แม้พันธะจะเหนี่ยวแน่นแค่ไหน ก็ไม่อาจส่งแรงไปดึงดูดให้มารวมกันดังเดิมได้ แรงเรามีแค่นี้.. คงต้องพลัดปลิวไปตามกระแสแห่งการเปลี่ยนแปลง

ตอนนี้เอนโทรปีในองค์กรพุ่งปรี๊ดมากๆ..
อย่าให้มันมากไปกว่านี้นะครับทั่นๆ..

..ฤาการเปลี่ยนแปลง จะยังให้เกิดผลผลิตใหม่ขึ้นมา.. ต้องคอยดู

     ในที่สุดก็ผ่านไปได้ด้วยดีกับการประกวดร้องเพลงประจำปีของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย.. วิดวิ้วววว.. รอบชิงชนะเลิศ.. มีเวลาเตรียมตัวน้อยมาก กิจกรรมทุกอย่างรวนหมดเลย.. ต้องปรับเปลี่ยนตามเหตุการณ์บ้านเมือง.. แถมมีม็อบเบียร์ช้างอีก วุ่นวายจริงๆ..

     เนื่องจากเวลากระชั้นชิดมาก ก็เลยตกลงกันว่าจะร้องเพลงเดิมเลยดีกว่า.. ไม่งั้นเละชัวร์ๆ ต้องมานั่งดูคีย์ ดูโน้ตใหม่.. เอาว่ะ จะถูกตัดคะแนนก็ไม่สนแระ ก็เลยตั้งใจกับตัวเองว่าโชว์รอบนี้จะมอบให้กับครูอิน บูโดกัน ได้รับชมแบบไม่ยั้งเลย 55

     วันนี้มีกรรมการ 3 ท่าน ผู้ทรงคุณวุฒิด้านร้องเพลงจาก SET 2 ท่าน และครูปุ้มสาวสาวสาว ครูใหญ่แห่งบ้าน AF มาร่วมเป็นกรรมการตัดสินและเป็น commentator ด้วย หึๆ.. ส่วนครูอินก็มาแอบหลบๆซ่อนๆอยู่แถวหลังๆ เพื่อมาร้องเพลง surprise คนดูตอนพักครึ่ง แหมม.. ตอนแรกเราก็นึกว่าจะมาเป็น commentator ด้วย ซ้อมมาซะดิบดีเลย กะมาให้ด่ากันกลางงานเลย 55 (ก่อนเข้าไปร้องเพลงรวม แว๊บไปหาครูอินที่ห้องรับรองก่อน ครูจำเราไม่ได้หล่ะ ต๊กกะใจใหญ่เลยว่าธีจริงหรือเปล่า เพราะตอนที่เรียนเราตัดผมม้าไง แต่วันนี้ตัดสั้น เซ็ทโมฮอว์ก ใส่สูท รองเท้าหนังซะดิบดี แล้วก็แซวเราว่า.. นี่สามารถทำให้หล่อได้ขนาดนี้เลยเหรอ ว่ะฮ่ะๆ ไม่น่าเชื่อจริงๆ [พร้อมแสดงอาการไม่เชื่อสุดขีด - -"] )

     จับฉลากได้เป็นทีมแรกเลย.. ขึ้นไปโชว์เต็มที่.. คนดูยิ่งกรี๊ด ยิ่งมันส์ ยิ่งเต้น(ผิด)เข้าไปใหญ่ ใส่มันเข้าปายยย!!! เอิ๊กส์ ครั้งนี้ก็ modify เพิ่ม step เพิ่ม gimmick ไปหลายท่าเลย จะได้ดูโปรหน่อย แต่มีเวลาซ้อมแค่วันเดียวกับคน 3 คน.. ได้แค่นี้ก็ถือว่าสุดยอดแหล่ว.. มาถึงช่วง comment ครูปุ้มก็ใส่ไม่ยั้ง แต่ไม่ยักจะพูดเรื่องเสียงร้อง 55.. คงรับไม่ได้มั้ง ขนาดคนที่ร้องดีกว่าเรายังโดนสับเละเลย.. แต่ครูเค้าบอกว่า กล้ามาก!! ที่เลือกเอาเพลงนี้มาร้อง และกล้ามากกว่า ที่จะเต้นตามเพลงนี้ 55 ฮาาา.. เต้นได้น่าเอ็นดูดี ก็ได้คะแนนส่วนนี้ไป (แสดงว่าเรื่องเสียงนี่คงได้น้อยจัดๆ เผลอไปร้องเสียงหลงตอนท่อนแหกปากท้ายๆด้วย.. ฮา กันทั้งฮอลล์ เขิลลล) ที่ประทับใจมากๆคือ.. หลังจากที่ครูอินเค้าร้องเพลงจบ เค้าก็เดินออกไปเลย เตรียมตัวไปร้องที่ผับต่อ แต่พอรู้ว่าเราขึ้นมาร้องก็กลับมายืนดู แล้วพอเราร้องเสร็จก็ไปซื้อดอกกุหลาบที่หน้าห้องแล้ววิ่งดุ๊กดิ๊กมาจากข้างหลังแล้วมามอบให้พวกเราที่หน้าเวที.. เป็นวินาทีที่โคตรประทับใจเลย.. ซาบซึ้ง จนลืมรับดอกไม้จากคนอื่นๆเลย

     สรุปบริษัทเราส่งไป 2 ประเภท คือ เดี่ยวและทีมอย่างละอัน และประเภทเดี่ยว น้องภัทรของเรา ร้องเพลงดาวของมาเรียมโดนไปเต็มๆ สะกดคนดูทั้งฮอลล์ นิ่งเงียบกริบเลยทีเดียว.. ได้รางวัลชนะเลิศไปครับ..  ส่วนพวกเรา NBT (Non-Boy-Thee) ได้รางวัลที่ 2 และรางวัล popular vote ไปครับ.. โคตรจะดีใจเลย

     ไว้ถ้าได้รูปมาจะเอามาโพสต์ให้ดูชมกันนะครับ.. ^^    

     มาแล้วครับ.. http://thee98.multiply.com/photos/album/5

     2 วันนี้.. ทาสี.. ทาสี.. แล้วก็ทาสี..  ไล่เก็บสีผนังรอยเปื้อนจากสีพ่นตู้ทั้งหลาย.. เพื่อจะได้เรียกช่างโครงการมาซ่อมหลังโอนให้เสร็จสิ้น ก่อนจะหมดประกันบ้านตอนสิ้นปีนี้.. ตุ้มๆต่อมๆเหลือเกิน…    ใกล้ล่ะๆ

     ตื่น 6 โมงเตรียมตัวไปทำพิธีตั้งศาล ฤกษ์ดี 29 Nov 09:15 ถึงเวลาเป๊ง! ก็จุดไฟ จุดธูปเริ่มไหว้เลย.. เชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ให้มาสถิตย์อยู่ที่ศาลนี้ คอยปกปักษ์รักษาสมาชิกในบ้าน ให้อยู่เย็นเป็นสุข ไม่ทะเลาะกัน มีแต่สิ่งดีๆเข้ามาในชีวิต..

     หลังจากนั้นก็ย้ายเครื่องนอน จาน ชามต่างๆเข้าบ้านอย่างถูกต้องตามระเบียบแบบแผน นั่งทอดอารมณ์ชื่นชมความงามสักครู่ แม่กับพี่สาว 2 คน ก็กลับไปก่อน.. เหลือแต่กรรมกรร่างกายอ่อนเปลี้ยเพลียแรงทั้ง 3 คน.. พ่อ พี่สาว แล้วก็เรา เตรียมพร้อมลุยงานต่อไป.. แต่เหนื่อยเหลือเกิน วันนี้เลยทำอะไรไม่ได้มาก แค่ทาสีตู้เสื้อผ้าของแม่เราให้สวยงามก็หมดเวลาไปเสียแล้ว (เสียเวลาปั่นจักรยานไปซื้อแปรงขนสัตว์ใหม่เพราะอันเก่ามันแห้งแข็งไปแล้ว และเสียเวลาตบตีกับสีย้อมไม้อยู่พักใหญ่ เพราะมันเริ่มแข็งแล้วเช่นกัน แข็งเป็นเหมือนวุ้นใสๆ สุดท้ายก็ใช้น้ำมันสนทำละลายทำให้ทาลื่นมือขึ้นเยอะ แต่กลิ่นแย่มากก)

     แล้วก็ทำความสะอาดห้องนอนชั้นสองยกใหญ่เพื่อบรรทมในคืนนี้  วันนี้แบก Notebook ไปด้วย ซื้อ EDGE รายวัน 41 บาท กะเอาไปให้พี่ใช้ทำงานป.โท แต่เพลียกันมากสุดท้ายก็หลับเป็นตายยย.. เสียค่าเน็ตไปฟรีๆ

     ตื่นมาอีกวันหนึ่งด้วยอากาศหนาวจัด.. ไม่อยากตื่นเลย.. เห็นงานแล้วปวดหัว..  เริ่มต้นติดตั้งฝักบัว แล้วก็ปีนขึ้นฝ้าไปจัดการระบบไฟให้เสร็จสิ้นเสียที ทิ้งไว้นานๆแล้วต้องมานั่งไล่ใหม่เสียเวลา ในที่สุดก็เสร็จ ไม่น่าเชื่อว่าเสียเวลาไปเกือบ 5 ชม. ยากก็ตรงร้อยสายเข้าท่อนี่หล่ะ.. เหงื่อโซกเลย..

     ติดตั้งไฟนีออนโต๊ะเครื่องแป้งของพี่เรา.. ไปเอาสว่านมาเจาะ ยึดน๊อต เอารางอิเล็กทรอนิกส์แบบใหม่ ไม่ใช้บัลลาซและสตาร์ทเตอร์ ใส่เข้าไป คลิ๊ก!! เป็นอันเสร็จพิธี.. ทะแด๊นน..

     ไหนๆก็เอาสว่านออกมาแล้วก็เลยไล่เจาะตู้ใส่มือจับเสียเลย กินเวลาไปถึงเย็น พวกงานฝีมือนี่ใช้เวลาโคตรเยอะเล้ยยย.. สุดท้ายงานที่ตั้งใจก็ไม่ได้ทำอีกตามเคย.. เก็บสีผนัง!! ก็เลยเรียกช่างโครงการมาไม่ได้เสียที.. หงุดหงิดตัวเองเหมือนกัน.. เดี๋ยวหมดประกันแล้วจะขำไม่ออก..

     กลับบ้านด้วยอารมณ์เหงาๆ เซ็งๆ เบื่อๆ อีกแล้ว.. เมื่อไรจะหายเน่อ.. ไม่ชอบอารมณ์แบบนี้เลย..