May 27

สมควรแก่ช่วงเวลา จึงต้องกลับมาร่ายยาวเรื่องราวเสียหน่อยพอให้หายคิดถึง

ขอย้อนกลับไปเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา สุดท้ายก็ได้มีโอกาสไป Barcamp เสียที หลังจากพลาดไปแล้ว 2 ครั้ง.. วันนี้ขอทำตัว Geek เสียหน่อย

ก่อนอื่นขอแนะนำเจ้า Barcamp เสียก่อน เชื่อว่าคนส่วนใหญ่จะยังไม่รู้จักงานประเภทนี้เท่าไร
พูดง่ายๆ Barcamp เป็นงานประเภทอสัมมนาคือไม่มีวิทยากร ไม่มีกำหนดการที่แน่นอน คนทุกคนที่มาร่วมงานถือเป็นผู้จัดงานทุกคน โดนตอนเช้าใครที่มีหัวข้อมาพูดก็จะเขียนหัวข้อของตัวเอง แล้วเอา มาแปะไว้ที่บอร์ด แล้วให้ทุกคนมา vote จากนั้นจึงเอาหัวข้อที่มีคนสนใจอยากจะฟังมากที่สุดมาลงตารางจัด session และจึงเริ่มการแลกเปลี่ยนความคิด ในแต่ละหัวข้อที่ได้จัดเตรียมไว้ (ความหมายแบบสมบูรณ์เชิญที่นี่ครับ)

ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 จัดขึ้นที่มหาวิทยาลัยศรีปทุม แว๊ปแรกที่เดินเข้าไปในงาน ตกใจกับภาพที่เห็นเบื้องหน้ามากๆ ในชีวิตนี้เพิ่งเคยเห็น Geeks นับร้อยมารวมตัวกันมากขนาดนี้ แม้ว่าจะเคยอยู่ห้องคิงมาตั้งหลายปีอยู่ แต่ความรู้สึกมันไม่ใช่อ่ะ มันไม่ใช่ ตอนที่เดินเข้าไปในพื้นที่จัดงาน สัมผัสได้ถึงพลังงานหลากหลายชนิดปะปนแทรกสอดมีทั้งบัพและปฏิบัพกระแทกเข้าที่ตัวข้าพเจ้าจากทุกทิศทาง ทุกคนดูกระตืนรือร้น และ alert อยู่ตลอดเวลา เหมือนทุกคนในสถานที่แห่งนี้ถูกกระตุ้นให้อยู่ใน excited state นั่นแหละ ไม่รู้จะบอกไงดี น่าจะเห็นภาพนะครับ

กว่าข้าพเจ้าจะเดินทางไปถึง หัวข้อทั้งหมดก็ถูกโหวต และนำมาจัด session ลงห้องเสวนาทั้ง 6 ห้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  ทุกคนกำลังง่วนกับการจด session ที่ตนเองอยากเข้าฟัง รุมอยู่หน้าป้ายแสดง session กับสิ่งที่ใช้จดบันทึกคนละหนึ่งชิ้น บ้างก็เป็นสมุดโน้ต บ้างก็เป็น PocketPC บ้างก็เป็นมือถือ บ้างก็เป็นกล้องถ่ายรูป บ้างก็เป็น Netbook บ้างก็เป็น Notebook มีหมดทุกอย่างละครับ งานนี้มีเทคโนโลยีเพียบ ข้าพเจ้าอึ้งไปชั่วขณะ โอ้วว.. ไหนลองเดินเข้าไปดูซิว่า เค้ามีแจกของฟรีอะไรหรือเปล่าทำไมคนถึงรุมเข้าไปราวกับแจกของฟรียังไงยังงั้น เดินไปเดินมา เอ๊ะ ก็ไม่มีนิ.. งืม.. ใช้เวลาปรับตัวสักพักใหญ่ พยายามระลึกบรรยากาศสมัยเด็กสมัยที่ยัง Nerd อยู่.. ดึงความเป้น Geek ของตัวเองออกมา ทันใดนั้นเอง.. โอ้ว ก๊อดดด.. ข้าพเจ้าได้เข้าถึงพวกท่านแล้ว สิ่งต่างๆที่ท่านกำลังขวนขวาย หาได้เป็นวัตถุแจกฟรีไม่ หากแต่เป็นความรู้วิเศษอันบริสุทธิ์ ความรู้อันจะนำพาให้ท่าน เกิดปัญญาที่ละเอียดขึ้น นิ่งขึ้น และเป็นสิ่งที่ทำให้ทุกท่านมีความสุข โอ้ว.. และข้าพเจ้าก็ได้สัมผัสอดีตอันรุ่งเรืองของตัวข้าฯแล้ว..    Geek สิ้นดี เจ้าธีเอ๋ย 55

เออตอนแรกที่เห็นบรรยากาศก็กะจะเข้าไปนั่งฟังสัก 2-3 session จนถึงเที่ยงแล้วกลับแล้วดีกว่า ปวดหัวตุ๊บๆ ทำไรไม่ถูก จะไปพูดกับคนอื่นๆก็ไม่รุ้จัก กลัวคุยไม่รุ้เรื่องด้วย..  ยังดีที่มีพี่เนยอยู่ในงาน ก็เลยเดินตามต้อยๆไปทั่วงาน และได้รู้จักพี่ๆคนใหญ่คนโตอีกหลายท่าน ถือเป็นโอกาสที่ดีเชียวแหละ ^^ ได้เจอคนโด่งคนดังใน twitter มากมาย @sugree @adamy รายนี้พูดเก่งสุดยิด.. ฟัง session นี้จบ ก็เข้าไป session นู้นต่อ สลับไปมาทั้ง 6 ห้อง เข้าๆออกๆ เข้าๆออกๆ ดูนาฬิกาอีก อ้าวววห่านนน.. 6 โมงแล้วนี่หว่า.. แฮะๆ สุดท้าย แรงขับเคลื่อนความเนิร์ดจากภายในจิตใจข้าพเจ้าก็ทำให้อยู่จนจบงานจนได้ และก็เดินทางไปกินข้าวและเสวนานอกรอบกันต่อที่ โคขุนโพนยางคำ ซ.นวลจันทร์ 21 อร่อยโฮกกก.. ล้มวัวไปหลายตัวเลย 55 ขอบคุณพี่เอ๋อแห่ง k@pook สำหรับเงินอุดหนุนค่าอาหารเย็นครับ จากนั้นก็แ
ยกย้ายกันกลับ ส่วนข้าพเจ้าก็อาศัยรถพี่อาร์ทกลับ BMW Series ไหนไม่แน่ใจ.. เป็นบุญตูดดดด

ธีรเดช เนิร์ดจัด

ps. เสียใจสุดๆ ไปงานวันอาทิตย์เสื้อหมดแล้ว เสื้อครั้งนี้สวยมากกกกกก เอา keyword ต่างๆของงานนี้ มาประกอบกันเป็นตัวหุ่นยนต์ แว๊กกกก โกดดดดดด สะสมจาก blog ที่แล้ว… ถ้าไปวันเสาร์นะ แว๊กก คร่อก!! http://www.twitpic.com/602t3