Jun 23

คงไม่เขียนเรื่องงานแล้วแหละ เด๋วจะอ่านกันไม่รุเรื่อง แต่ถ้าใครอยากจะทราบความคืบหน้าทางเทคนิค (technical progress) ก็เข้าไปอ่านที่ blog ของ PaP ละกานน

เอ่อ.. อาทิตย์ที่ผ่านมาก็ไม่มีอารัยพิเศษ ชีวิตก็ดำเนินไปแบบซ้ำซาก ตื่นเช้า(เรียน 8 โมงทุกวัน) นั่งเรือไปเรียน กินข้าว เรียนๆๆ พักเที่ยง เรียนๆๆ แล้วก็ไปทำงาน Dtac ต่อ จนถึงประมาณ 2 ทุ่ม ก็ไปกินข้าว แล้วกลับบ้าน ช่างเป็นกิจวัตรที่ไม่อำนวยต่อการมีสุขภาพที่ดีเล้ยย… สุดท้ายก็จะบอกว่า เหนื่อย… – -‘ ..เช่นเคยย

วันนี้ได้ยินข่าวดีว่า วันเปิดสะพานเลื่อนขึ้นมาเป็น 8-10 July 2005 แล้วว ดีจายยมั่กๆ
ฐานรากที่กรูเท เสาที่กรูหล่อ CapBeamที่กรูทำ ตอนนี้มันกลายเป็นสะพานที่เสร็จสมบูรณ์
ด้วยหยาดเหงื่อและแรงกายของชาววิศวะจุฬาทุกคน… ขอบคุณคับ

แต่… เราไม่ได้ใบประกาศแหละ เพราะว่าปีนี้พี่ต้น หนค เค้าตัดเกณฑ์ที่ 20 Manday(ของเรา 15 Manday) เฮ้อ คิดว่าขึ้นเยอะแล้วนะนี่ ก็ไม่เปงไร แต่ปีหน้าคงขึ้นได้ไม่ถึง 5 manday แน่ๆ เพราะต้องฝึกงาน…
เอาเห๊อะ.. เราไปทำด้วยใจเว้ย..

PS. งานที่ต้องไปเป็นพี่เลี้ยงให้คนเขียน Mobile Games ของ Nokia อาจจะถูกชิ่งเอาง่ายๆ เงินของช้านนนน ต้องรอเค้าติดต่อกลับมาก่อง.. พี่ๆฮาวคัม อย่าทำยังง้านนกะผมเลยยย

Jun 19

โปรแกรมก็ทำไปได้เยอะพอสมควร ก็ดีจะได้ไปทำงานอื่นบ้าง…

วันนี้เปิดเข้าไปดูรูปค่ายยุวฯ แล้วคิดถึงค่าย Maxx โดยเฉพาะผลัดสุดท้ายย (ทำไมได้ถ่ายรูปเยอะว่ะ ทีเรามีนิดสสเดียว ทำงานก็เยอะ บ่นๆๆ 555) เสียดายที่ไม่ได้ขึ้น 
 

แอบลุ้นให้ เลื่อนวันเปิดสะพาน เพราะกำหนดการเดิมวันที่ 29-31 July เราไปไม่ได้ติดสอบ civil ตอนนี้ก็ภาวนาให้เลื่อนเห้อออ…. ครั้งนี้ได้ข่าวว่าสมเด็จพระเทพฯ จะเสด็จเปิดด้วย…

 

PS. พรุ่งนี้แปมทำบุญขึ้นบ้านใหม่.. ใครว่างก็ไปกินโต๊ะจีนฟรีๆ ได้นะ..

PS2. ตกลง HWsynLAB Report ต้องทำมั้ยว้าา ขี้เกียจทำจัง ยิ่งไม่มีเวลาอยู่..

Jun 17

หลังจากก้มหน้าก้มตาทำงานจนถึงวันจันทร์ (โดด ทั้งวันเนื่องจากตื่นไม่ทัน ไม่ได้ติว Maya ด้วย) ก็ได้ส่วนของ interface มาส่วนหนึ่ง รวมถึงการวางระบบโดยรวมทั้งระบบไฟล์ และ engine หลักๆ

พอจัดการเรื่องการ save setting ได้ก็รู้สึกว่างานง่ายลงเยอะเลย เพราะว่าไม่ต้อง pass instance ส่งไปๆมาๆ เหมือนแต่ก่อน แต่ว่าจะใช้ไฟล์เป็นสื่อกลางเลย ดังนั้นถ้าเกิด class ปู่ class พ่อ class แม่ หรือว่าจะเป็นลูกหลานที่ไหน ต้องการใช้งานก็สามารถดึงค่าไปใช้ได้ทันที… WOW!! Cool!!

ในขณะที่งาน Dtac ก็ยุ่ง+เร่ง ซึ่งแค่นี้ก็จะแย่อยู่แล้ว…  แต่ยังมีงานของชมรม slum อีกกองพะเนินรอเราอยู่ด้วย (แหม..ก็เป็นถึงรองประธาน) เราต้องรับผิดชอบค่ายกลางปี ซึ่งยังไม่ได้วางแผนเลยว่าจะไปที่ไหน ยังไงบ้าง…  เฮือก!!  

และเร็วๆนี้ ก็มีเสียงจากเบื้องบน(ชมรม) บอกมาว่าต้องไป survey รอบแรกให้เสร็จภายใน 3 อาทิตย์แรก เอิ๊กๆๆ

จะเอาเวลาที่ไหนไปว้าา.. จะไม่ไปก็เกรงใจไอ้กู๊ดมัน.. แต่งานก็ยังเหลืออีกเยอะ.. แถมกิจกรรมช่วงเดือนแรกก็เยอะซะเหลือเกิน.. โอ้ว.. ปีสาม งานมันเยอะจิงๆเลยจอร์จจจจ

ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร…  ฉันนั้น(ก็ต้อง)ยังทำต่อปายย..  ขอให้เธอจงเชื่อและคงไม่หวั่นไหว.. เพราะยังไงกรูก็ต้องทำงานต่อปายยยยยยยย  เฮ้อ… (PRU)

Jun 13

โอยย… มีเรื่องไม่สบายใจอีกแร้นน… ยังงี้แหละการทำงานมันต้องมีปัญหาเกิดขึ้นเป็นธรรมดา….

ขึ้นอยู่กับว่าเราจะจัดการปัญหานั้นด้วยวิธีไหน อย่างไร และทำได้ดีแค่ไหน…

PS. งานยังมีอีกตั้งเยอะ อย่ามัวให้เรื่องไร้สาระมาวุ่นวายในหัวดิว่ะ ลุยๆๆๆๆ สู้ๆๆๆๆ เด๋วจะได้ไปลุย CG MAYA ต่อ เอิ๊กๆๆ ทำงานยังไม่เข็ดอีกวุ้ย คนเรา…

 

Jun 11

วันที่สองแล้วที่เราต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งทำโปรเจคร้อยล้านนามว่า iKonAttack อย่างไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ (Inevitable) เพื่อให้ทันส่งวันที่ 1 July 2005.. (ตอนนี้เบลอมากๆ อาจจะอ่านไม่รุเรื่องนะ)

หลังจากวาง architecture ของตัวเกมส์ใหม่ทั้งหมด ซึ่งก็หนักเอาการอยู่ และไม่รุว่าจะทำได้ตามที่วางไว้รึเปล่า…  เมื่อวานพอเริ่มทำตัว interface (เริ่มจากศูนย์เลย ด้วยโปรแกรม Hello world) ก็เกิดอาการขี้เกียจและท้ออย่างรุนแรง กอปรกับได้เห็น code ที่ตัวเองและเพื่อนได้ร่วมเขียนมาด้วยกัน ก็เกิดอาการ Shock!! นี่มัน Class อะไรว่ะเนี๊ยะ pass instance กลับไปหาแม่สองขั้น ใช้เสร็จแล้ว pass กลับมาให้ลูกอีก หูยย… นี่มันไม่ใช่ spaghetti bowl แล้วแต่ว่ามันเป็น spaghetti + pasta + เส้นหมี่ + cheeze ผัดรวมกันเละไปหมดเลย แกะไม่ออกด้วย ถ้าฝืนแกะเส้นก้อคงขาด โปรแกรมก็คงเจ๊ง!! … เห็นแล้วเหนื่อยอ่อน+หมดแรง+เอือมโคตรๆ

สุดท้ายสรุปกะไอ้แป๊บได้ว่า ถ้าเรามานั่งแกะเส้นทั้งหมด แล้วมาจัดเรียงให้มันเป็นระเบียบ แยกตามประเภท คงยากมากๆ ดังนั้นเราแกะเท่าที่แกะได้ แล้วเอามารวมให้มันง่ายขึ้น ใช้งานสะดวก แล้วจึงค่อยเพิ่ม code ที่เราต้องการก็คงจะเหมาะสมกับเวลาที่มีอยู่ที่สุดแล้ว… แม้ว่ามันจะยังคงเป็น ก้อน spaghetti ก็ตามเหอะ!!!

ก้าวต่อไป.. อย่ายอมแพ้…