Apr 28

     เย่ๆ วันนี้นึกออกแล้วล่ะว่าจะเขียนเรื่องอะไรดี… พอดีได้ยินคนอื่นๆบ่นเรื่องการเขียน blog มาเยอะเหลือเกินว่า อุตส่าห์เขียนตั้งนาน พอกด publish แล้ว error เหตุการณ์อย่างงี้เคยเกิดขึ้นกับเราหลายครั้งเหมือนกัน มันน่าเจ็บใจมาก.. กว่าจะกลั่นกรองแต่ละคำออกมาได้ก็ยากเหลือเกิน แล้วยังส่งไม่ได้อีก.. พอเขียนรอบสองมันก็ไม่ดี เท่ารอบแรก.. เพราะในใจตอนนั้นมันมีอารมณ์เจ็บใจ+แค้น อยู่ภายในเสียแล้ว ^.^ เซร็งอารมณ์มาก..  เราจึงขอเสนอโปรแกรมสำหรับเขียน blog มาให้เป็นตัวเลือกนะ.. นั่นคือ.. แต่นแต๊นนน

โปรแกรม Windows Live Writer นั่นเอง.. ที่จิงมันออกมานานแล้วล่ะประมาณเดือนกันยาเห็นจะได้ แต่มันยังเป็น beta อยู่ไง เราก็เลยไม่อยากแนะนำเท่าไร แต่เราก็รอร้อรอ มาจนถึงตอนนี้ มันก็ยังคงเป็น BETA อยู่ กอปรกับได้ยินคนบ่นเรื่อง error หนาหูเหลือเกิน วันนี้ก็เลยเอามาแนะนำคับ.. มันก็อยู่ใน Series เดียวกับ Windows Live น่ะแหละ มันจะจำลองรูปแบบให้เหมือนกับหน้า spaces ของเรา ตามหลัก WYSIWYG (what u see is what u get).. ตามรูปนี้ล่ะนะ.. ใช้งานง่ายด้วย.. เราสามารถวางรูปลงไปได้เลย แล้วมันจะ upload ไปไว้ใน spaces ให้เอง ไม่ต้องสร้าง link ให้ยุ่งยากวุ่นวาย… และที่สำคัญคือมันจะ save เก็บไว้ที่เครื่องเราก่อนแล้วค่อย publish ขึ้นไป รับรองว่าที่เขียนไปไม่หายแน่นอน!! และยังสามารถ edit blog เก่าได้อย่างสะดวกอีกด้วย แก้ๆไปเหอะ กด publish แล้วมันก็จะไปแก้ให้เอง.. Function ที่น่าสนใจอีกอย่างคือ เราสามารถเลือก slot ที่จะเอาไป add ได้.. คือกำหนดวันที่ที่จะ post ได้ล่ะ.. ไว้สำหรับบางทีอยากเขียนอะไรแต่ผ่านไปแล้วก็เอาไปแทรกๆได้..  ที่เหลือก็ลองไปเล่นๆดูละกันนะ..


ไปโหลดกันได้เลยที่ =>  http://windowslivewriter.spaces.live.com/

Apr 25

สวัสดีเป็นครั้งที่สอง.. ทำอย่างไรดี.. เด๋วนี้ไม่มีเรื่องมาเขียนเลยล่ะ.. จะเขียนบ่นชีวิตประจำวันก็เกรงว่าจะเบื่อกันเสียก่อน.. จากการที่ได้ทำงานมาเกือบเดือน.. ก็ได้เข้าใจชีวิตคนทำงานแล้วล่ะ.. ว่าวันๆก็อยุ่กับงาน.. ไม่ค่อยมีเวลาไปคิดเรื่องอื่นเลย.. ตื่นเช้ามาไปทำงาน.. เย็นๆดึกๆ ก็กินข้าวกลับบ้านนอน… แต่ละวันหมดไปอย่างรวดเร็วมาก.. ก่อนหน้าจะทำงานก็ไม่คิดว่าจะกินเวลาชีวิตได้มากขนาดนี้..

ตอนนี้ชีวิตก็ต้องถึงเวลาปรับเปลี่ยนสักอีกหนึ่งรอบแล้วล่ะ.. อ่อย มึน.. คิดไรไม่ออก.. ขอหัวไบรท์ๆจะมาเล่าให้ฟังเน่อ.

Apr 18

อยู่ดีๆวันนี้ก็รู้สึกว่าอยากเขียน blog ขึ้นมา… ก็ไม่มีอะไรหรอก แค่อยากจะบอกว่า.. งานมันเริ่มมาแล้วล่ะ..  ที่จิงมันมาตั้งแต่อาทิตย์แรกแล้วล่ะ… แบบว่า ยังไม่รุเรื่องอะไรเกี่ยวกับระบบเท่าไหร่เลย แต่ก็ให้งานมาเป็นชุด.. ครายจะไปจำได้หว่า… ระบบก็ยังไม่ได้ศึกษาอย่างละเอียดเลย เพราะต้องมีแว็ปไป train ตลอดเวลา… หรือนี่จะเป็นทางลัดที่จะทำให้เราเข้าใจระบบได้เร็วขึ้นหว่า.. คิดไปคิดมามันก็น่าจะเป็นไปได้เนอะ.. เพราะไม่งั้นเราก็คงไม่มี guide หรอกว่า ควรจะเริ่มศึกษาจากส่วนไหนก่อน (แต่อย่างน้อยก็ให้เราได้อ่านหนังสือบ้างเถอะ!! plz..) คือว่าเราเพิ่งเห็นระบบครั้งแรก พี่เค้าก็ให้งานมา 1 อย่าง..ก็ทำๆแก้ๆ ไปเรื่อยๆ เราก็ทุ่มเต็มที่นะ แต่ก็ติดขัดหลายอย่าง.. เครื่อง Notebook ที่ให้มาใช้งานชั่วคราวก่อน.. ก็โคตรช้า!! ช้าสาดดด!! เปิด eclipse แล้วรอไปเถอะ.. ใช้งานแล้วมันหงุดหงิดมาก จนเราต้องเอา Notebook ของเราไปเอง.. ใช้งานก็ลำบากอีก เพราะว่า LAN เค้า Secure ดีเหลือเกิน.. ถ้าเอาเครื่องอื่นไปเสียบปุ๊บ ก็ Lock ปั๊บเลย… เราก็ไม่รุจะทำไง แต่ก็ทนความอืดสาดดด ไม่ไหว… ก็เลยต้องเขียนโปรแกรมบนเครื่องเรา แล้วเอาไป deploy ในเครื่องนู้น ซึ่งกว่าจะ deploy ได้ก็ชาติเศษ.. หงุดหงิดวุ้ยๆๆๆ  ไม่เพียงแค่นั้นงานที่เราได้รับมาไม่ใช่แค่ Java มันมี C++ ด้วย ซึ่งต้องใช้ VS2003 มาลง.. ให้ตายเถอะ พระเจ้าจอร์จ!!.. eclipse ตัวเดียวลูกช้างก็แทบเอาหัวโขกคีย์บอร์ดเสียแล้ว ยังจะเอาโปรแกรมตัวเท่าช้างสารมาลงเพิ่มอีก.. งึมงัมงึมงัม… สุดท้ายก็ลงเสร็จ… กลายเป็นว่า VS เร็วกว่าหลายเท่าตัวนัก คงเป็นเพราะ eclipse มันสร้างมาจาก JAVA หน่ะแหละ.. เพราะเปิดดูใน Task Manager ใช้แรมไป 2xx MB ทายซิว่าเครื่องเรามี Ram เท่าไหร่???  ถูกต้องแล้วคร้าบบบบบ… 256MB ถ้วนครับ!! XP กินไปเท่าไร แล้วมี eclipse อีก… ฆ่าฉานให้ตายดีกว่า!! แต่ก็ต้องทำหว่ะ … เพราะต่อ network ได้แค่เครื่องเดียว.. เวลา deploy ก็ต้องเอาลง server หลัก… ต้อง checkin checkout อีก… นั่งทนทุกข์ทรมานกะเครื่องเต่านี้มาสองอาทิตย์.. ก็ได้แต่วาดฝันว่าเครื่องใหม่ที่พี่ๆบอกกันว่า เป็น core duo จอ LCD ในที่สุดวันนี้เครื่องใหม่ก็มา แต่ความฝันก็ต้องแตกสลาย.. เพล้ง!! เมื่อทุกคนเรียกใช้งาน Inheritance ครับท่าน!! สืบทอดทายาทเครื่องจากรุ่นสู่รุ่น…. ให้ตายเถอะ!! หยุดให้ความหวังฉ้านเสียที!!! คอมพิวเตอร์ที่ร่อนมาตรงหน้า เป็น HP P4 รุ่นแรกๆมั้ง จอ CRT 17" ไม่ flat… (คือเรามีปัญหาเรื่องตาละ.. ใช้ CRT แล้วสายตามันขึ้นเร็วมากเลย.. ตั้งแต่ใช้ NB สายตาคงที่ตลอด.. ก็เลยอยากได้ LCD มากกว่า.. แต่เสียงของเราคงไม่ดังพอหรอกตอนนี้..) เอาหว่ะ.. มันก็ยังดีกว่าใช้เครื่องเก่า.. เราก็เข้าใจเค้าหล่ะว่า.. เค้าเอาเครื่องใหม่ให้คนที่จำเป็นจริงๆ เพราะพี่เค้าบอกว่าเครื่องเก่า Compile ทีนึง 20 นาที.. โห!! ไม่อยากจะคิดว่าถ้าเอามา Compile เครื่อง NB เต่าของเราจะใช้เวลากี่วัน!! 55

หลังจากเครื่องร่อนมาแล้ว… ก็ถึงเวลา format และ config… หมดวันก็ยังไม่เสร็จจพรุ่งนี้ค่อยมา config ต่อ.. หมดเวลางาน 5.30 เป๊ะ.. แต่เรายังไม่เลิกเว่ยย…. ว่าจะแว๊ปไปดูเครื่องใหม่ของพี่เค้าหน่อย.. อะจ๊าก!! พี่ก็เลยลากตัวไป Brief งานเลย.. ยาวได้อีก.. กรูยังไม่รุเรื่องเล้ย… ต้องใช้สมาธิในการฟังอย่างรุนแรง.. ยิ่งช่วงเย็นสมาธิยิ่งไม่มีทรมานมาก.. กว่าจะคุยเสร็จก็..ทุ่มครึ่งล่ะคร้าบบ.. หาววว.. เพลียมากครับ.. หิวข้าวมากๆๆๆ ก็เลยแวะไปสามย่านไปกินข้าวแล้วก็กลับบ้าน.. หลับตลอดทางเลย..

ps. ตอนกินที่สามย่านไปเจอพวกที่ขึ้นค่ายยุวฯ ผลัดสงกรานต์ แต่ละคนนี่ดำเมี่ยม+เมาค้าง แค่ 3 วันเอง ทำไมไหม้ได้ขนาดนั้น.. พูดคุยสักแป๊บนึงพอให้หายคิดถึงค่าย.. แต่ยิ่งทำให้เราอยากขึ้นค่ายเข้าไปใหญ่… จะมีเวลาตอนไหนอีกค้าบบบบบบบ.. ขอหน่อยเต๊อะ!! นะนะ รักค่ายคับ!!

Apr 14

วันนี้เป็นวันดีปีใหม่ไทยของเราครับ หรือเรียกว่าวันสงกรานต์นั่นเอง… ก็ขอสวัสดีปีใหม่ทุกคนที่เข้ามาอ่าน blog ของผมด้วยนะคับ..

ไม่ได้ update มาประมาณ 2 อาทิตย์ คงเป็นเพราะว่าเราเริ่มทำงานแล้วล่ะ ตื่นเช้าไปทำงาน กลับมาก็เหนื่อยแล้ว เลยไม่ค่อยมีเวลาเขียนเท่าไหร่.. กลับมาบ้านบางทีก็ต้องเอางานมาทำด้วยง่ะ.. นี่ขนาดแค่เริ่มทำงานแค่อาทิตย์เดียวนะ ก็มีงานให้ทำแล้วอ่ะ.. แต่ไม่เป็นไรหรอก เราว่าทำงานที่นี้มันดีอย่างตรงที่ว่า สังคมมันดีอ่ะ.. งานเยอะแค่ไหนแต่ถ้าทุกคนช่วยเหลือกัน.. คอยดูแลเป็นครอบครัวเดียวกัน ทุกอย่างมันก็สามารถทำสำเร็จได้เนอะ.. สังคมข้างใน settrade ดีมากเลยล่ะ เป็นพี่ๆน้องๆกัน.. สนิทกันเร็วมาก อาจเป็นเพราะบริษัทเพิ่งเปิดมาได้ 7 ปี คนที่เข้าไปบริหารส่วนใหญ่ก็เป็นคนรุ่นใหม่.. ความคิดก็เลยสมัยใหม่ด้วย.. สรุปว่างานเยอะแต่ก็มีความสุขครับ ขอเวลาปรับตัวสักระยะ.. ขอเวลาอ่านหนังสือให้เต็มที่ก่อน.. แล้วกระผมก็จะเริ่มลุยงานแล้วล่ะครับ!!

ตอนนี้ blog เราก็ได้เพิ่มส่วนของ link ไว้ข้างๆนะ.. เป็นการรวบรวมหัวข้อต่างๆที่เราเคยเขียนไว้.. และคิดว่าน่าสนใจเอาไว้เผื่อใครที่เข้ามาดู แล้วเราไม่ได้ update ก็มาอ่านเล่นๆก็ได้นะ.. (ทำไว้ให้คนใหม่ๆที่มาอ่านอ่ะ เพราะคงไม่มีใครนั่งไล่อ่านทุก blog ที่เราเขียนมา 2 ปีหรอกเนอะ..)  ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการอ่าน Blog เรานะ.. มีอะไรก็ Share กันได้ล่ะ.. อ่าน Blog เราแล้วคงจะรู้จักตัวเรามากขึ้นนะ.. 🙂 

ทุกคนสามารถพัฒนาตัวเองได้.. จงพิจารณาตนเองอยู่เสมอ
นำบทเรียนที่ได้มาปรับปรุงตัวเอง.. และพัฒนาตนให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น..

สู้ๆคับ..