Aug 23

ช่วงนี้มีประเด็นที่ติดค้างอยู่ในหัวหลายเรื่องทีเดียว.. ส่วนใหญ่ก็จะเป็นข้อสงสัยต่างๆที่ได้พบเห็นในชีวืตประจำวันล่ะ บางทีเห็นแล้วก็งงอยากรู้คำตอบ.. บางทีก็เป็นเหตุการณ์ประหลาดที่เกิดขึ้นแล้วหาข้อพิสูจน์ไม่ได้เสียที.. วันนี้ก็เลยอยากเอาประเด็นต่างๆที่สงสัย(เท่าที่จำได้) มาเขียนไว้เตือนความจำ เผื่อมีใครผ่านมาอ่านแล้วทราบคำตอบก็จะได้ช่วยแถลงไขให้เราได้รู้แจ้งหน่อย.. โดยส่วนตัวเป็นคนชอบสงสัยว่าไอ่นู้นมันทำงานยังไง ไอ่นี้ทำงานยังไง แล้วถ้าไม่ทำอย่างงี้ทำอย่างอื่นได้หรือเปล่า แต่เนื่องด้วยเวลาไม่ค่อยมีและเคยค้นหาใน internet พวก How Stuff Works ก็หาไม่ค่อยเจอในสิ่งที่ตนเองอยากรู้สักเท่าไหร่ ก็เลยติดค้างเป็นดินพอกหางหมูเยี่ยงนี้แล..

1. เคยเห็นหรือเปล่าว่าปกพลาสติกที่ใช้ห่อหนังสือเรียนง่ะ.. ถ้าเกิดเราทิ้งไว้นานๆ แล้วลองแกะปกออกมาดู.. เราจะเห็นปกมันนูนเป็นตัวหนังสือตามหน้าปกที่เราห่อเลย (ข้อสงสัยนี้เกิดมาจากหนังสือ neo physic ล่ะ.. ไอ่ที่หัวเรื่องมันอ่ะ.. ปกเห็นเป็นตัวอักษรชัดเจนเลย..)… ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรเหมือนกัน ยังหาคำตอบที่ชัดเจนไม่ได้เลย.. ก็คาดว่าคงเป็นเรื่อง photon อะไรนี่แหละมั้ง.. เพราะส่วนที่เป็นหัวเรื่องมันจะมีสีที่ไม่เหมือนส่วนอื่นๆ อาจทำให้มีการปลดปล่อยพลังงานไม่เท่ากัน.. ทิ้งไว้นานๆก็อาจทำให้ปกส่วนที่เป็นตัวหนังสือนั้นเกิดการเปลี่ยนแปลง contrast กับส่วนอื่นๆได้..

2. ระบบการยืมคืนหนังสือ แบบหอกลางอ่ะ ที่เวลายืมแล้วเค้าต้องเอาสันมาถูๆไถๆ กับแถบแม่เหล็กมั้ง.. อยากรู้ว่ามันทำงานอย่างไร.. เคยค้นหาในเน็ตมาหลายครั้งแล้วแต่หาไม่เจอเสียที สงสัยต่างประเทศเค้าจะเลิกใช้อย่างงี้แล้วมั้ง.. คาดว่าที่สันมันจะเป็นแถบแม่เหล็กอะไรสักอย่างแหละ แต่ไม่น่าจะใช่ RFID ชัวร์.. เพราะระบบนี้ใช้มานานเหลือเกิน.. ตั้งแต่ RFID ยังไม่เกิดเลย.. แล้วถ้าเป็น RFID จิงๆคงไม่ต้องมาถูๆไถๆยังงี้หรอก.. แค่ส่งสัญญาณเข้ามาก็เปลี่ยน state ได้แล้วม้าง…

3. พูดถึงเรื่อง RFID ก็นึกขึ้นได้อย่างนึงที่อยากทดลองอยู่เหมือนกัน เรื่องมีอยู่ว่าบัตร BTS และ MRT มันใช้เหนี่ยวนำแม่เหล็กไฟฟ้าใช่ป่ะ (กึ่งๆ RFID นะแต่ไม่ใช่ซะทีเดียว) คือเครื่องตรงประตูจะส่งสัญญาณแม่เหล็กไปเหนี่ยวนำขดลวดที่ขดอยู่ในบัตร เมื่อขดลวดตัดกับสนามแม่เหล็กก็จะเกิดกระแสไฟฟ้าไหลในขดลวดเพียงพอที่จะนำไปกระตุ้น chip และส่งข้อมูลสัญญาณแม่เหล็กไฟฟ้ากลับมาให้ประตูใช้ในการประมวลผลต่อไป.. ปัญหาก็คือบัตรสองใบอยู่ในถ้ำเดียวกันไม่ได้.. มันจะตีกันคือประตูส่งแหล่งพลังงานมาให้แต่มีสัญญาณตอบกลับสองแหล่ง เครื่องก็งง แต่ก็ใช้ได้นะแค่มันจะร้องตี๊ดๆไม่รับสัญญาณที่ไม่ใช่.. คือว่ารำคาญเป็นการส่วนตัว.. ตอนนี้ที่ใช้ก็คือเปิดกระเป๋าแบ่งกันคนละข้าง BTS แตะข้างนึง MRT แตะข้างนึง ก็เลยคิดว่าถ้าเราเอาแผ่นเหล็กมาคั่นกลางระหว่างบัตร 2 ใบ.. มันสามารถ Absorb สัญญาณไม่ให้ผ่านไปยังอีกใบนึงได้หรือไม่ หรือว่าถ้าผ่านได้แต่ตอนมันส่งสัญญาณกลับเนี่ยะน่าจะ Absorb ได้หรือเปล่า ก็ยังเป็นที่น่าสงสัยอยู่.. ยังไม่ได้ลองเสียทีหาแผ่นเหล็กไม่ได้ ตอนแรกว่าจะใช้แผ่นฟรอยด์ห่ออาหาร ไม่รู้จะใช้ได้หรือเปล่า.. ตอนนี้แค่ขอให้ BTS มันเปลี่ยน receiver ใหม่ได้ไหม ห่วยบรมแม๊กซ์.. %การแตะแล้วผ่านในครั้งแรกโดยไม่ต้องขยี้ ไม่น่าจะถึง 40% ในขณะที่ MRT ได้ 100% ชัวร์ๆ.. ช่วยปรับปรุงหน่อยนะเซร็งมากๆ..

เอาละวันนี้พอแค่นี้ก่อนละกัน เอา 3 ข้อก่อน แต่จิงๆมีอยู่ในหัวเต็มไปหมด.. ว่างๆจะโหลดจากสมองมาลง blog ให้ช่วยคิดกันนะคับ..
อย่าลืมว่าวิทยาศาสตร์มันอยู่ใกล้ตัวเรามากนะคับ.. สร้างและใช้มันให้เป็น.. อย่าให้มันใช้เรา. 🙂

ps. วันนี้มีฟามสุขอีกแว้ว.. ไปเลี้ยงสายรหัส Gr.G คับ.. เราเป็นต้นสายรหัสมีลูกหลานเหลนโหลน รวมเราก็ 5 คนพอดี.. วันนี้ก็เลยรวมตัวพาไปเลี้ยงข้าวเสียหน่อย.. ก็ไปกินที่ Zen กันล่ะ.. หมดไปเป็นพัน แต่ไม่เป็นไรนานๆรวมตัวกันที.. อีกอย่างเราก็เป็นนายช่างคนแรกของสาย มีงานมีรายได้แล้วด้วยก็ถือโอกาสเลี้ยงเสียเลย..  น้องๆก็มี โอ เคมี#4, ไช้ เครื่องกล#3, เดียร์ เคมี#2, แนน shy#1 เป็นผู้หญิงคนแรกในสาย.. และก็กินเก่งซะด้วยสิ 55.. สั่งแต่ละอย่างพี่ๆปาดเหงื่ออออ…55  ขอให้สายรหัสเราเหนี่ยวแน่นอย่างงี้ต่อไปนะคับ.. ไว้เจอกันที่ Trip Group คับน้องๆ  🙂

Aug 19


..อยากรู้ แต่ไม่อยากถาม..

ได้ชิดเพียงลมหายใจ แค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน
แค่เพื่อนเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ
ที่ค้างในความรู้สึก ว่าลึกๆเธอคิดยังไง
รักเธอเท่าไร แต่ไม่เคยพูดกัน
อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้
มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย

เธอจะมีใจหรือเปล่า
เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า
ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร
เธอจะมีใจหรือเปล่า
มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ
แต่ไม่อยากถาม.. กลัวว่าเธอเปลี่ยนไป

ไม่ถามยังดีซะกว่า
เพราะฉันรู้ถ้าเราถามกัน
กลัวคำๆนั้น อาจทำร้ายหัวใจ
อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้
มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย

เธอจะมีใจหรือเปล่า
เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า
ที่เราเป็นอยู่นั้นคืออะไร
เธอจะมีใจหรือเปล่า
มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ
แต่ไม่อยากถาม.. กลัวรับมันไม่ไหว

อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้
มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย
เธอจะมีใจหรือเปล่า
เธอเคยมองมาที่ฉันหรือเปล่า
ที่เราเป็นอย่างนั้นคืออะไร
เธอจะมีใจหรือเปล่า
มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ
แต่ไม่อยากถามกลัวรับมันไม่ไหว

ที่จิงก็ฟังมานานแล้วล่ะนะ.. แต่เพิ่งได้เปิดฟังเนื้อเพลงแบบจิงจัง..
เลยรู้สึกชอบมากมาย.. Calories Blah Blah ร้องได้ดีมากเลย.. ฟังแล้วพริ้มมม..

Aug 07

ก่อนจะผ่านวันนี้ไปขอพูดสั้นๆได้ใจความว่า…  สุขสันต์วันเกิดครับผม
ขอให้ร่างกายแข็งแรง ทำงานประสบความสำเร็จตามที่ได้ตั้งใจไว้นะ..

เหอะๆวันนี้ไม่สบายรับวันเกิดเลยเรา.. ไอแห้งๆทั้งวันเลย.. ไอมากๆหัวก็ตื้อ.. เบลอ..
ปีนึงก็จะมีหนึ่งวันที่ทำให้เรามีความสุข แม้ว่ามันจะเป็นแค่วันธรรมดาๆเหมือนทุกวันก็เถอะ..
มันก็ทำให้เราได้คิดว่า 1 ปีที่ผ่านมา เราผ่านอะไรมาบ้าง.. เราได้รับประสบการณ์หรือบทเรียนอะไรมาบ้าง..
เป็น 1 วันที่ทำให้เราได้ตระหนักคิดว่า.. กว่าเราจะเกิดมาได้.. แม่เราต้องเจ็บปวดขนาดไหน..
เราต้องทดแทนบุณคุณท่านให้มากๆนะคับ.. อย่ามัวแต่คิด.. ทำซะก่อนที่จะไม่มีโอกาส.. 🙂

ขอบคุณทุก sms ที่พร้อมใจส่งมาอวยพร..
ขอบคุณทุก e-card ที่ส่งมาพร้อมคำพูดซึ้งๆ
ขอบคุณสำหรับของขวัญทุกชิ้นที่ตั้งใจทำมาให้
ขอบคุณ Dtac ที่ให้ค่าโทรฟรี 2 เท่าเมื่อเติมเงินครั้งแรกในวันเกิด 🙂
ขอบคุณสำหรับเค้กอันแสนอร่อย..
และขอบคุณทุกคนสำหรับคำพูดสั้นๆแต่เต็มไปด้วยความสุขว่า Happy Birthday

ps.. Happy Birthday to Palmy ด้วยนะคับ.. แระก้อ เพื่อนเจน (แฟนจุ) ด้วย.. อ๊ะ!!อีกคนๆ โนบิตะก็เกิดวันนี้นะคับ 🙂