Oct 25

     ค่ายปีนี้จัดที่ รร.บ้านนาทุ่ม อ.ด่านซ้าย จ.เลย ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 2 kms. เดินทางสะดวกมาก มีถนนตัดผ่านหน้า รร เลย.. ครั้งนี้เราขึ้นไปช่วงกลางค่าย ลางานไป 1 วัน นั่งรถทัวร์ไปตั้งแต่คืนวันศุกร์ 19 Oct กลับมาพร้อมกับชาวค่ายวันที่ 23 Oct

     ค่ายนี้เราขึ้นไปในฐานะของพี่เก่ามาเยี่ยมค่าย มาดูว่าค่ายของน้องๆเป็นอย่างไรบ้าง แต่ไม่ใช่ว่ามาเยี่ยมแบบเดินไปมาไม่ทำอะไรหน่ะ.. โดยทางปฏิบัติแล้วเราก็ขึ้นมาเป็นชาวค่ายคนหนึ่งนั่นแหละ.. ขึ้นมาเพื่อเป็นกำลังใจให้น้องๆ.. เหมือนตอนที่เราเป็น staff หน่ะแหละ.. พอมีพี่ๆตามขึ้นมาด้วย พวกเราก็อุ่นใจในระดับหนึ่ง.. ที่ว่าอย่างน้อยเราก็มีคนคอยให้คำปรึกษาได้.. ไม่งั้นเครียดตายเลย!! เนอะ!

     แว๊ปแรกที่เราเห็นค่าย เรารู้สึกแปลกใจนิดหน่อย.. ทำไมมันอยู่ในตัวเมืองอย่างนี้ล่ะ? ทำไมหมู่บ้านดูเจริญจัง? บางบ้านมีดาวเทียม มีโทรทัศน์เครื่องเบ้อเริ่ม ใหญ่กว่าบ้านเราอีก.. ก็เลยคุยๆกับพี่ๆทุกคนก็เห็นพ้องกันหมด.. มันไม่ให้บรรยากาศของค่ายเลยง่ะ.. เหมือนมาเที่ยวมากกว่า.. ระหว่างนั้นใจเราก็คิดเลยเถิดไปถึงสถาพ+บรรยากาศภายในค่ายแล้วล่ะสิ.. เหลือบไปดูมือถือ สัญญาณเต็มเลย.. มีทุกเครือข่ายด้วย.. ให้ตายสิ!! แล้วน้องๆจะคุมกฎค่ายได้เหรอ.. หมู่บ้านนี้มีความเจริญเข้ามามากแล้ว.. วัตถุก็มีเข้ามามาก.. วิถีชีวิตชาวบ้านก็เปลี่ยนไป ซึ่งต่างจากชาวบ้านที่อยู่บนเขาในถิ่นทุรกันดารอย่างแน่นอน..

     และไม่นาน.. ความคิดต่างๆนานาเหล่านั้นก็ถูกพิสูจน์ให้เห็นจริงหลังอาหารมื้อแรก.. ตอนแรกที่เห็นบอกได้คำเดียวว่าอึ้ง!! อึ้งมากๆ.. ไม่คิดว่าค่ายจะเละได้ขนาดนี้..  ชาวค่ายเดินถือมือถือคุยกันสบายใจเฉิบ.. กล้อง SLR, Compact, Lomo ถือกันให้ว่อนค่าย.. พูดจาไม่สุภาพต่อหน้าเด็ก มีคำหยาบหลุดออกมาตลอด แม้ว่าจะอยู่ในบริเวณวัดก็ตาม.. ชาวค่ายออกนอกบริเวณค่าย.. และซื้อของจากชาวบ้าน.. ซึ่งเป็นการละเมิดกฎค่ายแทบทั้งสิ้น.. นอกจากนั้นมีสิ่งที่เห็นชัดอีกอย่างคือ ชาวค่ายไม่รักษาเวลา ทำให้ทุกกิจกรรมเลทหมด.. พอเลทมากๆก็นอนดึก ต่อไปคงต้องเข้มงวดเรื่องนี้ให้มากๆล่ะ.. ช่วงแรกๆที่ได้สัมผัสกับค่ายรู้สึกแย่มากๆ.. จี๊ดขึ้นสมองเลย.. พยายามจะสอบถามจาก staff ดูว่าเกิดอะไรขึ้น.. เห็นแต่ละคนก็เหนื่อยอ่อนกับปัญหาที่เกิดขึ้นมาเช่นกัน.. เราก็เลยเอาประเด็นต่างเหล่านี้มานั่งคิดและไตร่ตรองดูว่าเกิดจากอะไร.. สิ่งที่ได้ชัดเจนคือ.. สถานที่ทำค่ายเป็นสาเหตหลัก รองลงมาคือกฎค่ายและคนคุมกฎ.. เรื่องสถานที่หากหาสถานที่ได้ตรงตามวัตถุประสงค์ของค่าย การคุมกฎจะสบายไปทันที.. ไม่ต้องกังวลเรื่องมือถือ.. ไม่ต้องกังวลเรื่องคนออกนอกค่าย.. เพราะพอพระอาทิตย์ตกมันก็จะสว่างแค่ รร อย่างเดียวเลย.. การใช้จ่ายเงินของชาวค่ายก็จะลดลง.. ขอให้ยึดวัตถุประสงค์ที่ว่าเรามาทำประโยชน์ให้ชุมชนในถิ่นทุรกันดาร..  อย่าให้ชาวบ้านมองเราว่าเราเอาเงินมาให้ชุมชน.. แล้วคุณค่าของพวกเราก็จะลดลงไป.. ส่วนเรื่องคำหยาบ เรื่องกล้อง และเรื่องเวลา ก็ขึ้นอยู่กับ staff แล้วล่ะ.. ว่าจะจัดการอย่างไร ซึ่งมันไม่เกินความสามารถของ staff หรอก.. ใช่มั้ย? 🙂 แต่เหนือสิ่งอื่นใด.. ก็คือคนนี่แหละ.. ชาวค่ายทุกคนควรให้ความสำคัญกับกฎค่าย และถือปฏิบัติตาม..

     เมื่อสามารถลดปัญหาต่างๆเหล่านี้ได้แล้ว staff ก็จะได้มีเวลาไป concentrate กับกิจกรรมอย่างอื่นมากกว่า.. แต่ในความคิดเรานะ.. กฎยังไงก็ต้องเป็นกฎ เราตั้งขึ้นมาเพื่อให้กลุ่มคนปฏิบัติตามเพื่อดำเนินตามวัตถุประสงค์และเพื่อประโยชน์ส่วนรวมและสวัสดิภาพของชาวค่ายทุกคน เมื่อชาวค่ายตัดสินใจที่จะมาออกค่ายด้วยกัน ก็ควรจะเปิดใจยอมรับกติกาส่วนรวมที่ตั้งขึ้นมาหน่ะ.. เราก็รู้อ่ะนะว่า generation มันเปลี่ยนไปแล้ว.. อะไรหลายๆอย่างมันก็เปลี่ยนไป แต่ความเป็นค่ายก็ควรจะคงไว้.. เราอยากให้รุ่นน้องๆได้รับสิ่งดีๆ ความรู้สึกดีๆ รวมถึงประสบการณ์ดีๆ เหมือนที่เราเคยได้รับจากค่ายนี้.. ไม่อยากให้มันสูญหายไปตามกาลเวลาเลย.. เราจะพยายามละกันนะ..

     ถึง staff ทุกคน.. ค่ายนี้ก็จบลงได้อย่างสมบูรณ์แล้วนะ.. พวกแกก็ทำได้ดีเลยล่ะ.. ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นที่จริงแล้วมันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไรหรอก เพียงแค่มันมาประดังในช่วงเวลาเดียวกัน และบางเรื่องก็สืบเนื่องเรื้อรังอยู่แก้ไม่ได้เสียที มันก็เลยดูเป็นปัญหาใหญ่ขึ้นมา จริงๆแล้วปัญหามันเกิดขึ้นในทุกค่ายอยู่แล้ว หวังว่าค่ายนี้พวกแกคงจะได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง ปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นในค่ายนี้ ก็ลองเอากลับไปประชุมดูว่ามันเกิดจากอะไร ควรจะมีแนวทางแก้ไข หรือตั้งรับอย่างไร แล้วเอาไปปรับใช้กับค่ายหน้านะ.. staff ด้วยกันเองก็คุยกันให้มากๆ อย่าเก็บเอาไว้ในใจคนเดียว เราทำงานร่วมกันมีอะไรก็ต้องช่วยเหลือกัน.. เปิดใจรับฟังความคิดเห็นของคนอื่นๆ.. มีปัญหาอะไรกันก็เปิดใจกัน คุยให้จบบนค่าย อย่าค้างคาคนเดียว.. พวกแกคงได้สัมผัสแล้วนะว่าความรู้สึกของ staff ในวันเปิดใจเป็นอย่างไร.. คงหายเหนื่อยไปเลยสิ.. เราเหนื่อยมาด้วยกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุขมาด้วยกัน ร้องไห้มาด้วยกัน และในที่สุดเราก็ก้าวสู่ความสำเร็จด้วยกัน.. พี่ก็หวังว่าแกคงรู้สึกไม่ต่างไปจากพี่หรอกนะ 🙂

มีปัญหาอะไรก็ปรึกษาพี่ๆได้นะ.. พี่จะคอยดูแลอยู่ห่างๆ..
ถ้าอยากให้ช่วยเหลืออะไร.. ไม่ต้องเกรงใจบอกมาได้เลย..
พี่เต็มที่กับน้องๆเสมอ..

สู้ๆค้าบบบ.. ค่ายหน้าเอาสุดๆไปเลยนะไอ่น้อง.. จะคอยเป็นกำลังใจให้

Tagged with:
Oct 11

     จบไปแล้วอย่างสวยงามนะครับ สำหรับงานกีฬาสี 4 สถาบัน ที่จัดขึ้นเพื่อสานสัมพันธ์และทำกิจกรรมร่วมกันระหว่างสถาบันตลาดทุนทั้ง 4 ได้แก่ บล. บลจ. กลต. และ ตลท. และในปีนี้เราก็ได้เป็นตัวแทนของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย รับหน้าที่ Cheer Leader พร้อมกับเพื่อนร่วมแก๊งค์อีก 14 ชีวิต.. ร่วมกันสร้างสีสันให้กับกองเชียร์สีฟ้าของเราและร่วมเป็นกำลังให้กับทัพนักกีฬาของสถาบันรวมไปถึงนักกีฬาคนพิการที่เข้าร่วมในการแข่งขันครั้งนี้ด้วย 🙂

     แรกๆที่ต้องฝึกซ้อมหนัก มีบ้างที่เรารู้สึกท้อและไม่เข้าใจอะไรหลายอย่าง แต่เราก็ทำอย่างเต็มที่ เพราะเรารับหน้าที่ตรงนี้มาแล้ว ยังไงเราต้องทำให้ดีที่สุด.. แล้วเราจะภูมิใจเอง.. อย่างน้อยถ้าทำออกมาไม่ดี เราก็จะไม่นึกเสียดายเลย เพราะเราทำดีที่สุดแล้ว 🙂  และในงานวันจริง ก็สุดๆไปเลยครับ.. สนุกมากมาย.. มีเรื่องติดขัด ขัดใจนิดหน่อย แต่ก็ไม่สามารถมาหยุดพลังความบ้าของพวกเราไว้ได้.. 

รู้มั้ย.. วันนั้นทุกคนดูดีมากๆเลย.. สาวๆสวยเด้งกันทุกคน.. สนุกมากเลย.. ลืมเหนื่อยหมดเลยล่ะ.. เมื่อทุกอย่างออกมาจากความตั้งใจจริง.. ทุกอย่างมันก็ดูดีและราบรื่นไปหมดเลยเนอะว่ามะ..

ขอบคุณทุกคนมากๆนะครับที่ร่วมกันสร้างงานนี้ขึ้นมาจนสำเร็จเป็นรูปเป็นร่างมาได้..
ผมจะไม่ลืมวันนี้เลยค้าบบบ..

ps. ขอสารภาพตามตรงว่า.. ผมอยากเป็นลีดมานานแล้วค้าบ.. อยากลองดูว่ามันเป็นอย่างไร.. สุดท้ายความฝันเล็กๆของผมก็เป็นจริงแล้วนะครับ.. To-do List ถูกขีดฆ่าไปอีกหนึ่งรายการ.. 55 (ช่วงนี้ชีวิตอยู่ในช่วงไล่ล่าความฝัน โอกาสมาก็รีบคว้าไว้นะคับ)

pps. เพิ่งเคย set ผมจิงจังครั้งแรก.. อยากบอกว่าชอบมาเลยคับ.. ขอบคุณพี่ช่างผมมากๆเลย.. ที่ให้ผมรู้ว่าผมของผมก็สามารถ set ผม fashion ได้เหมือนกัน.. หลังจากได้ยินช่างหลายคนบอกว่า ผมของผม set ยากมากกกกก

ppps. รูปจะทยอยเอาลงนะคับ.. เน็ตมันช้าง่ะ.. ดูรูปที่นี่นะคร้าบบ..

Oct 01

วันนี้ด้วยแรงขับภายในอย่างรุนแรงที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับการใจจดใจจ่อรอดูหนังไทยเรื่องใดๆมาก่อน.. ทำให้ผมกระเสือกกระสนตัวเองจนได้ดูหนังเรื่อง บอดี้ ศพ #19 รอบพิเศษก่อนใคร ก่อนเข้าฉายจริงวันที่ 4 Oct.. แล้วมันก็ไม่ทำให้ผมผิดหวังเลย.. ผมกลับปลาบปลื้มในใจลึกๆด้วยซ้ำว่า เดี๋ยวนี้หนังไทยมันพัฒนาไปไกลได้ขนาดนี้แล้วหรือ…

วันนี้ตั้งใจจะดู Resident Evil 3 ที่รอคอยมานาน แต่เมื่อเปิดดูรอบหนังเหมือนมีอะไรมาสะกิดใจเล็กๆ เอ๊ะ.. วันนี้หนังบอดี้ศพ.. มีฉายรอบพิเศษหนิ รอบปฐมฤกษ์ 19:19 น… จากห้วงเวลานั้น..  RE3 ที่ตั้งใจไว้ ก็ค่อยๆถูกกิเลส ความอยาก ความใคร่รู้ในสัมผัสต่างๆ เริ่มเกาะกินจิตใจอย่างช้าช้า…. จนลืมในทันทีว่า วันนี้จะมาดูเรื่องอะไร.. รู้แต่ว่า.. กรูต้องดูบอดี้ให้ด้ายยยยย!!!

อาจสงสัยว่าซอกหลืบใดของหนังเรื่องนี้ ถึงทำให้ผมอยากดูจะเป็นจะตายขนาดนี้.. แว๊ปแรกที่ผมเห็น Poster และ Handbill หนังเรื่องนี้ผมคิดว่ามันเป็นหนังฝรั่ง.. ประมาณ saw หรือ texas chainsaw ซึ่งผมไม่ดูแน่.. แต่พอรู้ว่าเป็นหนังไทย.. และได้เห็น Trailer ชุดแรกที่ปล่อยออกมา.. ผมละทึ่งจิงๆ.. นี่มัน CG หนังไทยหรือว่ะ.. แมร่งโคตรเจ๋งเลย.. ก็เลยศึกษาไปศึกษามาก็ทราบว่าคนทำ CG เรื่องนี้ก็คือ คนไทยที่เคยทำ Babe และ Charlotte Web ให้มีชีวิตชีวาโลดแล่นบนจอได้.. เจ๋งหว่ะ.. ยังไงกรูก็ต้องดูหนังเรื่องนี้ให้ได้.. ความตั้งใจแรกคือ ไปดู CG เนียนๆของคนไทย.. สารภาพว่า..ผมแทบจะเปิด Trailer ดูทุกวันเลยก็ว่าได้.. โคตรAddicted!! หลังจากนั้น.. ก็เริ่มได้ยินบทวิจารณ์ในแง่บวกออกมาเรื่อยๆๆๆๆ…  ยิ่งทำให้ผมอยากดูมากยิ่งขึ้น.. และหวังไว้สูงลิ่วภายในใจเลยว่า มันต้องดี… และออกจากกรอบหนังไทยเดิมๆ.. และมันก็เป็นจริง..

ใครคิดว่ามันเป็นหนังผีคลานไปคลานมาหน้าขาวหลอกคนให้ตกใจไปเรื่อยๆ.. คิดผิดเลยครับ.. ประเด็นมันไม่ได้อยู่ตรงนั้น.. มันมีอะไรให้คุณค้นหาอีกมาก.. ผมไม่อยากพูดอะไรมากล่ะ เดี๋ยวจะไม่สนุกเอา.. เอาเป็นว่าอยากให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ และคนที่ผ่านมาอ่าน blog ของผม ลองเปิดใจ และเข้าไปดูหนังเรื่องนี้เถอะคับ.. ผมแทบจะเอาหัวเป็นประกันเลยว่า หนังเรื่องนี้จะเป็นมาตรฐานใหม่ของหนังไทย ทั้งเนื้อเรื่อง พล็อตเรื่อง การดำเนินเรื่อง ซาวน์ การตัดต่อภาพ (เป็นหนังไทยเรื่องแรกที่ถ่ายทำด้วยกล้อง wide 2.35:1 ที่ก่อนฉายต้องเปิดม่านยืดจออ่ะ) และที่สำคัญที่สุด.. CG หนังเรื่องนี้สุดๆไปเลยคับ.. ดีกว่าหนังไทยทุกเรื่องที่ผ่านมา.. และอาจจะดีกว่าหนังเทศบางเรื่องด้วยซ้ำ (พูดตามตรงว่าผมเป็นคนดู CG ละเอียดมาก.. แต่สำหรับหนังไทยเรื่องนี้.. มันโดดเด่นจริงๆ มีบางจุดบางตอนที่ไม่เนียนบ้าง แต่ก็ไม่ได้ทำให้อรรถรสเสียไปคับ) และผมเชื่อว่าหลังจากนี้นายทุนที่จะอนุมัติให้สร้างหนังไทยที่มี CG กระจาย.. คงร้อนๆหนาวๆไปตามๆกัน เพราะตอนนี้ CG ของไทยได้พัฒนามาตรฐานขึ้นมาสูงระดับนี้แล้ว.. ค่ายไหนจะปล่อย CG กะหลั่วๆออกมาฉายคงต้องคิดหนักหน่อยแล้วล่ะ.. หวังว่าต่อไปวงการหนังไทยจะพัฒนาขึ้นไปอย่างต่อเนื่องนะคับ.. ไม่เพียงแต่ CG เท่านั้น แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดที่จะทำให้หนังไทยขับเคลื่อนต่อไปได้.. นั่นคือเนื้อเรื่อง และวิธีการดำเนินเรื่อง.. หนังบอดี้ศพ #19 เรื่องนี้คงเป็นจุดเริ่มต้นและเป็นนิมิตหมายที่ดีที่จะทำให้คนทำหนังทุกคนได้หันมามองถึงปัญหาในปัจจุบัน และร่วมกันแก้ไขเพื่อพัฒนาให้หนังไทยของเรามีคุณภาพ และมีมาตรฐานที่สูงขึ้นคับ..

ขอร่วมเป็นกำลังใจ ให้กับหนังไทยเรื่องนี้ครับ..
นายธี