Apr 25

     เพิ่งดูหนังเรื่อง สี่แพร่ง จบมา ไม่ขอพูดอะไรมากแล้วกัน แค่อยากจะบอกว่า

                     มันส์เหี้ยๆๆ!!

     เป็นเรื่องนึงที่แนะนำเลย แล้วจะรู้ว่าเสียวสันหลังวาบเป็นอย่างไร..

ชอบจริงๆเลย หนังที่มี climax ตลอดเวลา.. จะไม่ให้ผมหยุดพักเลยหรือไงค้าบบ..

สิ่งที่ได้ใจข้าพเจ้าที่สุดคือคนดูทุกคนในรอบนี้.. มันส์ ฮา สาดดจริงๆ.. ขอบคุณทุกคนจริงๆ..

และก็เพิ่งรู้สึกว่าดูหนังด้วยกันกับคนเยอะมันก็มันส์ได้เหมือนกัน (ปกติจะรำคาญโคตร)

Apr 14

     ขอบคุณทุกกำลังใจที่มีให้ ข้าพเจ้าได้แต่เพียงหวังว่าปัญหานั้นคงจะคลี่คลายได้ในไม่ช้า.. ขอเพียงในโลกนี้ยังมีที่ให้สำหรับความถูกต้องบ้างเถิด.. และวันนั้นข้าพเจ้าคงมีความสุขมากมายทีเดียว ความสุขที่แท้จริง.. ความสุขที่ไม่ใช่แค่หน้ากากปิดกั้น..

     เมื่อวานไปเล่นน้ำสงกรานต์มาหวังจะได้ลืมบางสิ่งบางอย่างไปได้บ้าง.. ข้าพเจ้าสวมหน้ากากแห่งความสุขแล้วเดินออกจากบ้านราวกับเป็นคนละคน..  นัดเจอกับพี่ที่ชมรมเตรียมตัวเตรียมใจเตรียมท้องแล้วบึ่ง TukTuk น่าหวาดเสียวไปจอดที่หน้า Central World เดินตัวเปล่าให้คนสาดไปเรื่อย.. พอเริ่มรู้สึกว่าไม่มีอาวุธต่อสู้ก็เลย ข้ามไปกอบโกยปืนฉีดน้ำที่เหลือน้อยนิดที่ BigC ประกอบปืนเสร็จ แล้วก็เดินต่อไปเตรียมพร้อมรบ!!

     รอกำลังเสริมจนครบทั้งกองร้อย แล้วจึ่งเคลื่อนทัพบกไปยังถนนสีลม.. ด้วยการเดิน!!.. ไปถึงก็ต้องจังงังกับภาพอันแตกต่างสิ้นเชิงกับ Central World สิ่งมีชีวิตบริเวณนี้เล่นแต่แป้ง.. ประแป้ง โปะแป้ง สาดแป้ง กอดแป้ง ควักแป้ง และถึงกับล้วงแป้งเลยทีเดียว.. น่ากลัวววว.. แต่มาถึงที่แล้วก็คงต้องเดินต่อไป..

     ระหว่างที่เดินเบียดๆนัวๆไหลตามน้ำอยู่นั้น.. สิ่งที่ข้าพเจ้าหวาดกลัวและทำให้ข้าพเจ้าหยุดเล่นสงกรานต์มา 2 ปีนั่นคือฝ่ามือพิฆาตจากมวลหมู่ผมรทั้งหลาย.. คิดแล้วปวดจี๊ดอยู่ในหัว.. ภาพเก่าๆ Flashback เข้ามา.. ภาพเพื่อนข้าพเจ้าลงไปนอนจมกองแป้งอยู่กับพื้น ตัวงอเป็นกุ้ง สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด จากฝ่ามือนับพันที่พร้อมใจกัน ลูบ ล้วง ควัก จับ บีบ คลึง เด็กที่ไม่รู้เดียงสาตัวจ้อยๆ.. ลักษณะการจู่โจมอันน่าสะพรึง เสมือนฝูงแมลงปีศาจที่เข้ามารุมทึ้งเหยื่อเพียงชั่ววินาทีและจากไปราวสายฟ้าฟาดเหลือเพียงเศษกระดูกของเหยื่อในเบื้องหน้า.. และนับเป็นบุญของข้าพเจ้าจริงๆที่วันนั้นเหล่าผองเพื่อนหน้าตาดีบาดใจเหล่าอริทั้งหมู่มวล โดดเด่นไปจากตัวข้าหลายขุมนัก ข้าพเจ้าเลยบาดเจ็บเพียงน้อยนิด เดินกระเพลกไปไม่กี่เพลาก็สามารถรีคอฟเวอร์บาดแผลได้เอง..

     แต่…. สิ่งที่ข้าพเจ้าเห็นในเบื้องหน้า ณ เวลานี้.. คือเหล่าชายโฉดกล้ามโตตุ้งติ้งรัดติ้วเรียงแถวหน้ากระดาน.. สายตาเสียดแทงเป็นดั่งเซนเซอร์คอยตรวจจับผู้ชายกลุ่มเป้าหมาย มือทั้งสองเปรียบดั่งแขนจักรกลที่มีประสิทธิภาพการทำลายล้างสูง ความคลาดเคลื่อน 0.001% และตัวข้าพเจ้าก็เปรียบเสมือนวัตถุดิบไหลไปตามสายพานในโรงงาน คอยป้อนเพื่อเข้าสู่โปรเซสต่างๆ..  อนิจจาธีรเดชเอ่ย.. ข้าพเจ้ากำลังทำอะไรอยู่นี่.. คุณพ่อ คุณแม่.. ช่วยลูกด้วย.. แหมะ!! ยังไม่ทันสิ้นเสียงภาวนา.. แขนกลทั้งหลายต่างรุมกันมาที่ใบหน้าของข้าพเจ้า พร้อมเสียงกรี๊ดความถี่ต่ำน่าสะพรึง.. แอร๊ยยย.. ข้าพเจ้ามุดแทบพลิกแผ่นดินหนี.. รอดมาจนได้.. แต่ภาพที่เห็นในเบื้องหน้าอีก n โปรเซสนั้น.. สร้างความละเหี่ยใจให้กับข้าพเจ้าอย่างมาก..  ช้านมาทำอะไรที่นี่%+?!?%$ อ๊ากกกก.. ผลั่ก!! ข้าพเจ้าจำความอะไรไม่ได้  รู้แต่เพียงว่าข้าพเจ้าหลุดออกมาจากบ่วงกรรมเหล่านั้นแล้ว.. และเตรียมพร้อมไหลเข้าสู่มิชชั่นต่อไป..

     ด่านต่อไป.. ใต้สถานีศาลาแดงมีบรรดาสาวฉวยหนองโพ ยืนอยู่ตามซอกหลืบ ห้อมล้อมด้วยชายโฉด พร้อมเสียงโฮ่ร้องเป็นระยะๆจับใจความได้ว่า ถอดเลยๆๆๆ ไม่นานก็จะมีเสียงเฮเป็นระยะๆ บ่งบอกว่าถึงช่วงเวลาไคลแมกซ์ทำนมหกให้ถนนขาวโพลนแล้ว.. เหล่าแบ๊กอัพที่อยู่เบื้องหลังสาวโฉดเหล่านั้นจะคอยควักหนองโพจากยกทรงตัวติ้วให้หกเรี่ยราดใส่พวกแว๊นท์บอยทั้งหลาย.. จุกดำจุกแดงจุกชมพูจุกใส่หน้าหนุ่มช่างเชียร์ผู้นิยมของเทียมทั้งหลาย!!.. เฮ้อ..เมื่อไรมันจะไหลออกไปจากตรงนี้เสียที.. เห็นนมบอยจนเซ็งแล้ว.. ภาพลับตาภาพสุดท้ายคือแว๊นท์บอยผู้หลงไหลในอบายปีนขึ้นไปประกบตัวพร้อมควักบีบคลึงหกเรี่ยราดคามือ!!..  ฤาผู้รักษากฏมิอาจเอาผิดผู้ชายถอดเสื้อ!!!

     หลุดออกมาจนได้.. พอกันทีกับสงกรานต์ที่สีลม.. ลาลับ.. ขึ้น BTS จรลีไปที่สยาม.. กิน Shabushi แล้วมาดู concert ต่อจนถึงเที่ยงคืนครึ่ง…  สุดยอดๆๆๆ… โต SillyFool ในนามของ Hangman มาร้องเพลงโคตรมันส์กระโดดจนแทบสำรอกออกมาเป็นหมูสไลด์.. ตามติดด้วย Nologo ที่ฟังไม่รู้เรื่อง.. และที่รอคอย.. DA Endorphine ร้องเพลงสุดยอดมากๆๆ.. แต่ดูจะเมาๆนิดหน่อย.. ดูคึก + เพี้ยน + เวิ่นเว้อ อย่างเห็นได้ชัด.. ท่าเต้นแบ๊วมาก.. โคตรมันส์อ่ะ Kiss me ฉบับร๊อก.. เสียดายไม่ได้ฟัง Zombies เคยฟังครั้งก่อนชอบมาก 🙂

     จบวันนี้ไปอย่างมีความสุข.. ถึงบ้านประมาณ ตี1ครึ่ง.. ถอดหน้ากากออกเก็บเอาไว้ในความทรงจำดีๆ.. บันทึกความสุขลงบล็อก.. เพื่อจะได้อยู่ตราบนานเท่านาน.. และกลับเข้าสู่โลกแห่งความจริงต่อไป.. โลกที่มองสิ่งที่ถูกต้องเป็นสิ่งที่ถูกต้องยากเหลือเกิน..

โชคดี..

ps. วันนี้ดูละครเฉลิมพระเกียรติพระพี่นางฯเรื่อง "บ้านที่หายไป" ดูแล้วน้ำตาตกใน.. ดูได้ไม่ถึงตอนก็ต้องปิด  ณ ช่วงเวลานี้อารมณ์นี้ห้ามให้เรื่องอ่อนไหวผ่านเข้ามาในโสตเลยทีเดียวเชียว.. มันตรม..

Apr 13

ตอนนี้ธีรเดชเก็บกด ตอนนี้ธีรเดชจิตตก ตอนนี้ธีรเดชอึดอัด ตอนนี้ธีรเดชไม่รู้จะทำอย่างไรดี
ปัญหารุมเร้าเหลือเกิน ธีรเดชเครียด ธีรเดชเครียดจนปวดหัว หนทางหลากหลายดูเหมือนจะมีทางออก
แต่เหมือนยิ่งมองเข้าไปข้างใน ยิ่งมองเข้าไปให้ลึก ยิ่งเห็นว่ามันเป็นแค่แสงริบหรี่หลอกตา

เคยไหมกับการยิ้มสู้กับสิ่งที่ไม่มีเหตุผล
เคยไหมที่ต้องถามตัวเองว่าเราทำไปเพื่ออะไร ทำเพื่อใคร

ธีรเดชซึม
ธีรเดชเหม่อลอย
ธีรเดชเคว้งคว้าง
ธีรเดชร้องไห้
ธีรเดชปาดน้ำตา
ธีรเดชคิด
ธีรเดชยิ้ม
ธีรเดชร้องไห้..

ธีรเดชอยากอยู่คนเดียว
ธีรเดชอยากหลับ
ธีรเดชอยากมีความสุขที่แท้จริง
ธีรเดชอยากยิ้มให้ได้ตลอด 24 ชั่วโมง..

ธีรเดชกลัว
ธีรเดชกลัวความคิดตัวเอง
ธีรเดชร้องไห้..

ธีรเดชไม่อยากตื่น..

..

.

Apr 06

ในที่สุดความฝันเล็กๆของข้าพเจ้าก็เป็นจริงเสียที กับการที่ได้เห็นโปรแกรมที่เขียนมากับมือโลดแล่นไปอยู่ในมือถือของคนทั่วโลก.. (ฟังดูเว่อร์จริงๆ) ถึงแม้จะเป็นเวอร์ชั่นเก่าที่ไม่ค่อยมีคนใช้กันแล้วก็เถอะ แต่ก็ดีกว่าปล่อยให้ลูกสุดที่เลิฟคนนี้ค่อยๆสิ้นลมไปต่อหน้าต่อตาโดยที่เราไม่ทำอะไรเลยสักอย่าง..

ทั้งนี้ต้องขอขอบคุณพี่เนยมากๆคร้าบบ.. ที่ช่วยเป็นธุระจัดการให้พวกผม.. Thanks my bro.. 🙂
Review1 – http://www.symbian-freak.com/news/008/04/ikonattack_puzzle_game.htm
Review2 – http://thinkabdul.com/2008/04/06/ikonattack-camera-controlled-bejewelledtetris-puzzle-game-for-nokia-s60-with-bluetooth-multiplayer-mode/

Apr 05

สิ้นสุดการรอคอยเสียทีกับ รักแห่งสยาม Director’s cut ที่เป็นโรคเลื่อนรักษาไม่ยอมหายเสียที จนถึงวันนี้ก็ยังไม่หายขาดสักทีเดียว เพียงแต่ได้ยาขนานใหญ่ไปหนึ่งชุด อาการก็เริ่มทุเลาลง.. จากกำหนดการรับของที่เลื่อนเป็นรอบที่ n ณ วันที่ 9 เม.ษ. จู่ๆก็เลื่อนเข้ามาให้ไปรับวันที่ 3 ซะงั้น ได้รับของตามรายการทั้งหมดยกเว้นตุ๊กตาไม้ซึ่งเกิด Accident ระหว่างการผลิต และความวิปริตของสภาพอากาศ ทำให้ไม้เกิดความชื้นและขึ้นราซะงั้น.. ก็เลยต้องนำไปอบแห้งใหม่ทั้งหมดใช้เวลาประมาณ 45 วัน.. ซึ่งคงเลื่อนต่อไปไม่ไหวแล้ว.. จึงได้แจ้งให้มารับของก่อนดังกล่าวไว้ข้างต้น..

ส่วนตุ๊กตาจะให้ไปรับทีหลัง พร้อมของแถมพิเศษแทนคำขอบคุณที่อุตส่าห์รอ..เป็นฟิล์มหนัง (น่าจะเหมือนตอนแจกที่ House) 35mm ประมาณ 2 frames.. และโปสการ์ดของหนัง.. ก็โอแหละ.. จะได้เมื่อไรก็เอาเหอะ คนเขาเลิกรอกันแล้วคร้าบบ.. แค่ขอให้ของมันออกมาดีเป็นพอ..

รูป Package ก็ไปหาดูละกันครับ มีโพสต์กันเกลื่อนเลย.. ขี้เกียจเอามาลงล่ะ ข้างในก็มี หนังฉบับ Director’s Cut 3 ชม. เป็น DVD9 และ DVD5 อย่างละแผ่น..   มี Feature Pack เป็น DVD9 อีก 1 แผ่น และพ่วงด้วย Original Scores อีก 1 แผ่น ทั้งหมด 36 Tracks..  อย่างอื่นก็เป็น โน๊ตเพลงกันละกัน, โปสการ์ด, และจดหมายจากจูน แหะๆ ขาดตุ๊กตาอย่างเดียวก็ครบแล้ว..

ตอนไปรับของ..เค้าให้กลับมาเป็นลังเลย.. ก็เป็นที่น่าสนใจของคนใน office เลยทีเดียว.. "มรึงซื้อกันเป็นกล่องลังเลยรึ?" เปล้าาาา.. ลังนึงมันแค่ 6 กล่องเองง.. เหอๆ.. คนก็ฝากซื้อเยอะด้วย.. แหะๆ.. โล่งไปนึงเปราะกับเงิน 950 บาท.. นึกว่าจะละลายไปกับกาลเวลาเสียแล้ว.. ทีนี้ก็รอตุ๊กตาไม้.. จะได้จบสิ้นเสียที.. 🙂