Oct 28

     วันนี้ตั้งใจลางานครับ ลาพักร้อน เพื่อมาโอ๋บ้านสุดที่รัก.. ไม่ให้มันช้ำใจไปมากกว่านี้.. เริ่มต้นเช้าอันสดใส ตื่นเวลาเดียวกับตอนทำงาน เพื่อไปเริ่มงานอยากจริงจังเสียที.. ของพร้อม กายพร้อม ใจพร้อม เราทำได้!! เย่ๆ  เริ่มเลย..

     ตั้งใจจะไปทาสีนะ.. แต่วันนี้ฝนตกทั้งวันเลย.. ฝนตก 5 นาที ทิ้งช่วงสักพัก แดดก็ออกประมาณ 10 นาที ก็เริ่มครึ้มอีก แล้วมันก็ตกลงมาอีก 5 นาที.. สลับไปเรื่อยๆทุกชั่วโมง.. ทั้งวัน.. สรุปกรูทาสีไม่ได้เลย เพราะเค้าบอกว่าไม่ให้ทาสีตอนฝนตก เพราะหน้างานมันจะชื้น สีอาจไม่ติด อาจขึ้นรา และอาจจะร่อนได้ในภายหลัง ก็เลยเปลี่ยนไปทำงานไม้แทน

    งานวงกบ ประตู แล้วก็ซุ้มประตู ก็เริ่มจากเอากระดาษทรายมาขัดๆเอาเสี้ยนไม้ออกให้หมดก่อน ขัดให้เรียบเสมอกัน แล้วก็เอา putty มาโป้วรอยต่อ รอยตะปู ให้เรียบร้อย… ไม่น่าเชื่อครับแค่งานโป้วแค่นี้ใช้เวลาไปทั้งวันเลย… มันเยอะมากๆๆ… เหนื่อยมากๆด้วย.. ทรหดสุดๆ..  ทำถึง 2 ทุ่มครับ.. ยังไม่เสร็จเลย ไฟก็ไม่มี มืดดด.. ไม่ไหวแระกลับดีกว่า..

    วันนี้นิ้วชี้โดนอลูมิเนียมคมกริบบาดด้วย.. แต่ก็ยังทำงานต่อไป… แผลเหี่ยวหมดแระ เจอปูนเข้าไป.. หัวก็เต็มไปด้วยขี้เลื่อย + ปูน ตอนนี้เซ็ทผมได้ เทียบเท่า wax ทั้งกระปุกละเลงบนหัวอีก แฮะๆ.. ให้อารมณ์เหมือนไปค่ายมากๆ.. มีความสุข.. dejavu..

     กลับมาก็เขียน blog รวดเดียว 5 blog… กะเก็บไว้เป็นบันทึกอารมณ์ช่วงนี้เสียหน่อย.. ถ้าสนใจก็ตามอ่านได้เน่อ 🙂 yawnnn

Oct 28

     เริ่มต้นกับรถกระบะหลังคาสู๊งสูงคู่ใจ(ของคนอื่น หึๆ) พาหม่าม้าไป รพ. ไปดึงเข็มออกจากกระดูกนิ้วที่หัก.. X-Ray ออกมาแล้ว หมอบอกให้รออีกสักอาทิตย์เพื่อความสบายใจของเราเอง ก็ทำแผลแล้วก็กลับมาบ้าน วันนี้คนเยอะมากๆๆๆ อุบัติเหตุเยอะมากๆๆ.. เสียเวลาที่ รพ ไป 3 ชมเต็มๆๆ..

     เริ่มต้นวันก็ไม่ค่อยดีแล้ว ปวดหัวด้วย แต่งานก็คืองาน ก็ต้องทำ ก็ต้องลุย สู้ว่อยย..  ไปจุดหมายแรกร้านมีพร้อมตรงบางโพ ซอยไสวสุวรรณ แหล่งค้าไม้ฉลุของกรุงเทพฯ แต่เราไปซื้อมือจับเพราะมันเยอะและถูกดี.. ไปถึงร้าน ตึ่ง!!! ปิดครับ วันอาทิตย์เปิดครึ่งวัน ซวยไป 1 ดอก…

     จุดหมายต่อมาก็ไปร้านสีที่เมื่อวานไปสำรวจราคามา ชะแว๊บบบบบบ… ตึ่ง!!!  ร้านปิดอีกแล้ว ซ๊วย ซวย จริงๆ

     เอาว่ะ.. ไปซื้อที่ home work ใน central ก็ได้…  สอยสีย้อมไม้ สีโอ๊คมา 1/4 gl. สีน้ำมัน Dove white 1/4 gl. และ wall putty ไว้โป้วรอยแตกทั้งหลาย..  พร้อมทั้ง Information อีกเพียบเช่นเคย.. ยอมรับว่าพนักงานที่นี่ความรู้เยอะจริงๆครับ ปรึกษาไรตอบได้หมด..

     ขนของหน้าชื่นออกตรมไปที่บ้าน กว่าจะถึงก็มึดค่ำอีกเช่นเคย.. พอกระโดดลงจากรถเท่านั้นล่ะ… ไอ่ห่าาาาาน!!!! ลืมเอากุญแจบ้านมาาาาา ทำไมวันนี้มันซวยอย่างงี้ว่ะ!!!  ทุกคนลงมาจากรถ ยืนไว้อาลัยกับความซวย 1 นาที..  แล้วเดินคอตกกลับขึ้นรถ มุ่งหน้ากลับบ้านพักกรรมกร..

 

พูดได้คำเดียวครับว่า โคตรซวยยยยยย…

Oct 28

Manday #2

     หลังจากสำรวจราคาแล้ววันนี้ก็ไปซื้อจริงๆแล้วล่ะ.. อุปกรณ์ช่างที่จำเป็นทั้งหมด.. เกียงฉาบ เกียงโป้ว ลูกกลิ้ง แปลงทาสี ถาดผสมสี กระดาษกาวหนังไก่ กระดาษทรายสารพัดเบอร์ สวิตซ์ไฟ ปลั๊กไฟ สายไฟ เทปพันสายไฟ bla bla อีกสารพัด..  ซื้อเสร็จก็ไปหาแหล่งตัดกระจกยักษ์ใหญ่ อยู่ในซอยจรัญ 91 นี่เอง ร้านใหญ่มาก..เพิ่งรู้ว่ามีแหล่งอยู่แถวบ้าน..  จากนั้นมุ่งหน้าไปร้านสี TOA ศูนย์ผสมสีราคาถู๊กถูก.. อยู่ตรงข้ามหมูบ้านเราเองล่ะ.. ไปปรึกษาแต่ยังไม่ซื้อ.. แหะๆ.. แล้วก็แวะไปกินข้าวเย็น แล้วเข้าไปบ้านครับ.. ไปทำความสะอาดบ้านชุดใหญ่ ทำทั้งหลังเลยครับ..  ทำตั้งแต่หกโมงเย็น.. กว่าจะเสร็จก็สี่ทุ่ม บร่ะเจ้ามากๆ  ทำเสร็จแล้วมีตวามสุข บ้านดูดีขึ้นกว่าเดิมเยอะมากมาย.. เห็นหายเหนื่อย แต่ยังไม่หายเจ็บใจ!!

อยากรีบเข้ามาอยู่แล้วล่ะสิ.. พลีสสสส… อย่าเจออะไรอีกเลย

ยังไม่ทันสิ้นเสียงงงง…  พ่อเราก็ตะโกนขึ้นมาว่า ทำไมแอร์มีแต่ลม!!  นั่นคือแอร์ห้องพ่อแม่เราล่ะ.. นั่นสิทำไมมีแต่ลม.. ไม่มีความเย็นเลยยยยยย…   งานเข้าอีกแล้วธีรเดช!!!!!   เอิ่ม!!  พลีสอีกรอบ.. กราบล่ะ อย่ามีอะไรอีกเลยยยยย

Oct 28

     เมื่อได้ requirement มาก็มีเวลาอันน้อยนิดให้ศึกษา ยังดีทีพอมีความรู้เรื่องงานปูน งานไฟ งานไม้ จากค่ายยุววิศวกรบพิธ หรือค่ายสร้างสะพานของคณะเรานี่เอง.. หวังว่าประสบการณ์ค่ายตลอด 4 ปีคงช่วยกระผมได้ ไม่มากก็น้อย เริ่มกันเลยดีกว่า ^^

     *หลังจากนี้จะเป็นการจดบันทึกชีวิตการเป็นกรรมกรของข้าพเจ้า ก็ทำไปเรื่อยๆจนกว่าบ้านสุดที่ร้ากกของข้าพเจ้าจะเสร็จสมบูรณ์ตาม Requirement ล่ะคร้าบ…

     Manday #1

     เนื่องจากบ้านเราไม่มีรถสักคัน ก็เลยต้องไปยืมรถของญาติมากขับก่อน เพราะวันนี้จะต้องตระเวณไปหลายที่ ถ้าต้องนั่งรถเมล์เหมือนทุกทีคงตายเสียก่อน หรือถ้านั่ง Taxi ก็คงกรอบบบบบบบบ….  Objective วันนี้คือสำรวจ stock ที่ช่างทิ้งไว้ที่บ้าน วัดขนาดตู้ ขนาดกระจก วัดทุกอย่างที่จำเป็น ตระเวณสำรวจราคาของ และค้นหาแหล่งซื้อของทั้งหลายทั้งปวง

     วันนี้ก็ได้มือจับบานพับและราวแขวนกางเกงอลูมิเนียมมา พร้อมด้วย Information จาก Home Work อีกตรึม!! จำไม่หวาดไม่ไหว เต็มหัวไปหมด ต้องรีบกลับมาจด หลงๆลืมๆ สรุป วันแรกได้มาเท่านี้แหละครับ

Oct 28

     สืบเนื่องจากชีวิตบัดซบสุดขีดของข้าพเจ้าที่บ่นใน 2 blog ที่ผ่านมา ถูกช่างรับเหมาทิ้งงาน+เชิดเงินไป 2 รายติดต่อกัน เป็นความซวยจากใจจริงโคตรๆ คงทำกรรมมาเยอะ.. เอาเถอะ จะบ่นไปก็ใช่ที่.. ก็ฟ้าลิขิตมาเช่นนั้น.. จะไปหาช่างรับเหมาคนใหม่ ให้มาทิ้งงานอีกเดี๋ยวก็หาว่าไม่เข็ด เจ็บแล้วไม่จำ.. ถ้างั้นสู้เอาเงินที่เหลืออันน้อยนิดมาลงมือทำเองให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยว่าไอ้แค่งานรับเหมาเนี่ยะ มันจะยากหนักหัวกะบาล จะจัดการหมุนเงินไม่ทัน จนต้องทิ้งงานไปขนาดนั้นเลยหรือเปล่า.. พูดแล้วมันก็เจ็บใจ.. งั้นขอแปรเอาความเจ็บใจมาเปลี่ยนเป็นพลังแห่งกรรมกรให้มาสิงสถิตในตัวข้าบัดเดี๋ยวนี้!!

      ผ่าง..งง..!! ก่อนอื่นขอ list งานที่สาดๆทั้งหลายมันทิ้งก่อนละกัน

  1. ตู้เสื้อผ้า – เก็บสี, ใส่กระจก, มือจับบานประตู, ราวแขวนกางเกงแมร่งก็ยังอุตส่าห์เก็บเรียบหนีไปด้วย
  2. กั้นห้อง – เก็บสี โป้ว กลิ้งสีใหม่
  3. ประตู+วงกบ – ทำทั้งหมดตั้งแต่ ขัด โป้ว กันเชื้อรา ลงสีน้ำมัน บร่ะเจ้า!!
  4. ระบบไฟ – ไล่สาย เดินใหม่ ต่อจุดไฟเพิ่มเติม.. แมร่งมาตัดไฟห้องกรู ต้องปีนไปบนฝ้าใต้หลังคาแล้วไปไล่ระบบใหม่ ขออย่างเดียวไฟอย่ารั่วแล้วกัน ไม่งั้นกรูคงไหม้กรอบอยู่บนนั้น
  5. เก็บสีผนัง สีฝ้า ที่แมร่งทำเลอะเทอะไปหมด
  6. พื้นปาร์เก้!!! ไอ่ห่าน.. สกัดคอนกรีตหล่นเกลื่อน ทำพื้นกรูเละเลยหมดเลย รอยเต็มไปหมด ต้องมานั่งขัด นั่งลงยูนิเทนใหม่
  7. บ้านข้างหลังแมร่งต่อเติม อ๊อกเหล็กตกใส่กระเบื้องหลังบ้านกรู ขึ้นสนิม+ผิวหน้าละลาย รอยตีนบนกำแพงเต็มไปหมด บอกให้รับผิดชอบ ก็โอเค.. ตัดกระเบื้องกรูไป 1 แผ่น เอาลายไปซื้ออันใหม่.. แล้วแมร่งก็หนีไปอีก.. ทิ้งช่องว่างให้ดูต่างหน้า 1 ช่อง.. ไงล่ะ จะใช้งานก็ใช้ไม่ได้…  ไม่ใช่ความผิดกรูเล้ยยยย… ผิดไหมที่กรูรีบต่อเติมก่อน!!
  8. เก็บพื้นลานจอดรถ เข้าบ้านนึกว่าอยู่ใต้ตึกกิจ.. สีแมร่งละเลงเต็มพื้น!! เหนื่อยใจ..

     เอาไปแค่นี้ก่อนละกัน หวังว่าคงไม่มีมากกว่านี้นะ..