Nov 09

     วันนี้นัดช่างไปแก้งานหลังบ้าน แต่ดันโทรมาเลื่อนกลับต่างจังหวัด ก็เลยตื่นเช้าหน่อยดีกว่าจะได้ไปทำอะไรหลายอย่างหน่อย

     งานหลักของวันนี้ก็คืองานไม้ ซุ้มประตู วงกบปรตู ก็ขัดแต่งและลงสีย้อมไม้ ขัดกับเก็บงานก็กินเวลาไปช่วงบ่ายแล้ว หลังจากนั้นก็ทำความสะอาดพื้นผิว แล้วก็เรื่มลงสีย้อมไม้ได้แล้ว.. ใช้ของ Beger wood stein สีโอ๊ค จะได้กลืนกับตู้เสื้อผ้า (เหตุผลจริงๆคือจะได้ซื้อแค่กระป๋องเดียว เพราะต้องเอาไปทาประตูตู้เสื้อผ้าที่ยังเก็บงานไม่เสร็จด้วย –‘) ตอนทาก็ใช้แปลงขนสัตว์ครับ เค้าเรียกว่าแปลงหางกระต่ายกันง่ะ เพราะเส้นขนมันจะเข้าไปตามเสื้ยนไม้ได้ดี ซอกซอนทุกมุม.. แต่ปัญหาสำคัญที่เกิดคือ.. ขนหลุด.. ทาเรื่อยหลุดเรื่อยเต็มพื้นผิวเลย ไม่รู้จะทำไงดี หยิบออกก็เละ ก็ทิ้งไว้อย่างงั้น เด๋วค่อยมาขัดออก ตอนทารอบสอง

     ทาสีกว่าจะเสร็จก็ 5 โมงเย็น กินข้าวเที่ยง!! แล้วก็มาลุยระบบไฟต่อ.. ศึกษามาอย่างดี วาดแปลนเรียบร้อย วันนี้ได้เวลาลงมือเสียที ปีนขึ้นไปบนฝ้า พร้อมไฟฉาย คีมตัดสายไฟ ไขควงวัดไฟ มัลติมิเตอร์ แล้วก็สมุดคู่ใจ.. ทำเรื่องไฟฟ้านี่ต้องระวังเป็นพิเศษ ก่อนทำอะไรเกี่ยวกับไฟต้องเอาไขควงจิ้มดูก่อนว่ามีไม่มีไฟแน่ๆ ถึงค่อยลงมือ.. ก็ตัดนู้น ต่อนี่ ต่อไปต่อมา ถึงเวลาลองใช้งาน.. สับ Breaker ขึ้น ใจก็ตุ้มๆต่อมๆ ลองเปิด switch ดู.. เย่ๆ ใช้ได้ด้วย ถูกต้องตามแผนทุกอย่าง.. เป็นงานที่โคตรจะภูมิใจเลย.. เป็นงานที่แลกมาด้วยชีวิตจริงๆ..  กลายเป็นว่าวันนี้ลุยงานไฟจนเสร็จเลย.. ต่อ switch เพิ่มจุด plug ย้ายนู้นย้ายนี่.. กว่าจะเสร็จก็ 3 ทุ่มครึ่ง.. เจ็บนิ้ว เจ็บมือไปหมดเลย..

     สรุปว่าวันนี้ลุย 10 โมง – 3 ทุ่มครึ่ง หมดเรี่ยวแรง.. นั่งรถเมล์กลับรอเป็น ชม. ก็ไม่ยอมมา.. เพิ่งรู้ว่ารถเมล์ที่มาถึงแถวนี้หมดไปตั้งแต่ 4 ทุ่มครึ่ง หลังจากนี้มันวิ่งมาไม่ถึงแล้ว แป่ว.. อุตสาห์รอ ยุงก็เยอะ.. สุดท้ายก็ต้องจับ Taxi กลับบ้าน 127 บาท.. กินข้าวเย็นตอน 5 ทุ่ม กลับมาถึงบ้านเที่ยงคืนเป๊ะๆ กว่าจะได้นอนก็ตี 2 พรุ่งนี้ก็ไปลุยต่อ ตายๆๆๆๆๆๆ ธีรเดช.. ทำอะไรของนายเนี่ยยยยยย

Nov 05

     ผ่านไปได้ด้วยดีกับการประกวดร้องเพลงประจำปีของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในรอบคัดเลือก.. โล่งอกไปเปราะหนึ่ง รอบนี้ถือว่าทำได้ดีทีเดียว ก่อนขึ้นเวทีก็ตื่นเต้นนะแต่ไม่มากเท่าไร เพราะอาจจะคุ้นเคยมาบ้างแล้วตอนที่เปิดตัวลีดเดอร์ ที่กลัวที่สุดคือกลัวลืมเนื้อร้อง ยิ่งชอบจำสลับกับเพลงดาเอนโดรฟิน ไม่รู้ว่าเราคบกันแบบไหน 555 อ้อ!! ลืมบอกไปว่าเพลงที่เราไปประกวดคือ แค่คนโทรผิด ของ สาวสาวสาว หน่ะแหละ.. ตัวกระผมเองร้องเป็นไอซ์ครับ ตกใจล่ะเซ่ๆๆ ว่ากรูเนี่ยนะจะร้องได้ เสียงสูงปรี๊ดดดขนาดนั้น ได้ว่อยยย.. อุตส่าห์เทคคอร์สกะครูอินบูโดกันตั้ง 8 ครั้ง 5555  ก็ร้องไปเท่าที่สังขารจะรับไหวแหละครับ หงุดหงิดที่สุดเลย ช่วงเสียงสูง เสียงหลบของผมหายไปหมดเลย เพราะตอนอยู่มหาลัยทำกิจกรรมเยอะ ใช้เสียงเยอะมากไปหน่อย โดยเฉพาะตอนเป็นพ่อบ้าน.. ตะโกนจนเสียงแหบแห้ง.. พอหายช่วงเสียงหลบผมก็หายไปด้วย.. หลบได้นะแต่เละ!!

     เข้าเรื่องต่อ.. สิ่งที่กลัวอีกอย่างหนึ่งคือ.. ร้องผิดคีย์ ร้องเพี้ยน ซึ่งตอนซ้อมพี่ๆบอกว่าชอบร้องต่ำไปครึ่งเสียง.. แล้วตอนร้องคำแรกของประโยค โปรเจคเสียงไปไม่ถึงคีย์ของมัน ก็เครียดเหมือนกันนะ เพราะคนอื่นเค้าร้องกันเป๊ะมากๆ ก็นะเดอะโชว์มัสต์โกออนคร้าบบบขึ้นเวทีไปก็ร้องไปตามสเต็ปตามคิวที่วางไว้ แต่ก็พลาดนิดๆหน่อยๆอ่ะคับ.. ไปสะดุดสายไฟที่วางระเกะระกะอยู่หน้าเวที.. แต่ก็กลับมารันต่อได้ โดยรวมก็ดีครับ ดีใจอ่ะครับ ที่คนกรี๊ด+โห่ร้อง ให้กำลังใจกันมากๆ ฟังแล้วรู้สึกดีจริงๆเลยที่ร้องแล้วถูกใจคนดู 🙂   บนเวทีไม่มีมอนิเตอร์ด้วยแหละ ไม่ค่อยได้ยินเสียงตัวเองเท่าไร แต่ก็ไม่รู้ทำไงดีก็เลยต้องอัดไปเต็มที่.. ตอนร้องก็รู้สึกว่าร้องผิดคีย์ไปหลายนะ.. แต่พอหลังจากร้องเสร็จลงจากเวที พี่ผู้จัดการวงก็มาบอกว่าเยี่ยมมาก!! ร้องไม่ผิดคีย์เลย.. ดีใจนะ เค้าก็คงแปลกใจด้วย ไอ่นี่ตอนซ้อมร้องผิดมาตลอดแต่ร้องจริงดันถูก 555

     ดีใจจังคับ.. ผ่านไปหนึ่งด่าน ยังมีด่านต่อไปคือรอบชิง 12 ธันวาคม (เอ๊ะ เค้ายังไม่ประกาศผลเล้ยย มั่นใจขนาดนั้น!!)..  เต็มที่ว้อยยยยยยยยย…   ตอนนี้ต้องรักษาเสียงก่อนครับ ซ้อมหนักไปหน่อย เสียงย่ำแย่มากๆ คอก็แย่ กลืนน้ำลายยังรู้สึกเจ็บเลย แฮะๆ เสียงหายแล้วมาเจอกันใหม่ครับ

Nov 04

     เป็นวันอาทิตย์ที่ฉุกละหุก + ซวยอีกแล้ว.. ไม่ได้ตามแพลนสักอย่าง ร้านนู้นไม่มีของ ร้านนี่ปืด รถก็ไม่มี จับรถเมล์อย่างเดียวเลย.. โคตรจะทรมาน..

     พาแม่ไปโรงพยาบาลไปดึงเข็มที่ดามนิ้วก้อยไว้ เสียเวลารอหมออีก กว่าจะไปถึงบ้านก็บ่าย 2 ประเด็นวันนี้คือไปคุยเรื่องแก้งานกับทาง Customer Service ของโครงการ ก็ตามทฤษฎีเลย.. ก่อนโอนอยากได้อะไรแทบจะประเคนมาวางไว้ตรงหน้า.. แต่หลังโอนบอกจนกระเดือกจะหลุดออกจากคอก็ไม่เคยเห็นหัวเลย.. เหอะ..

     อีกงานหนึ่งคือไปคุยกับหลังบ้านติดกันที่ช่างรับเหมาเค้ามาทำบ้านเราเละเทะ.. ก็โอเค.. เพื่อนบ้านดีๆทั้งนั้นเลยหมู่บ้านนี้.. เค้าก็รับผิดชอบไป แถมไปหาช่างให้ด้วย ^^

     แล้วก็มาลุยงานบ้านตัวเองกันต่อ  วันนี้ก็จัดการทาสีผนังให้เสร็จ.. สวยงามจังเลย.. น้ำพักน้ำแรงงงงงง.. แร๊งง

     วันนี้ไปซื้อ Acrylic Sealant แบบเป็นปืนยิงมา เอามายิงตามมุมห้อง ขอบวงกบ จะได้ไม่เสียเวลามาโป้วทีละนิด ยิงปุ๊บ นิ้วปาดปั๊บ ทะแด๊นน!! เสร็จล่ะ..  วันนี้ว่าจะรีบกลับเพราะจะไปตัดผมเตรียมขึ้นเวทีประกวดร้องเพลงของตลาดหลักทรัพย์ฯ.. แต่มันก็ติดพันทำไปทำมาก็ลากไปจนถึง 2 ทุ่มจนได้… เฮ้ออออ..

     อะไรก็ไม่เป็นไปตามแพลนนน..      มาอัพแค่นี้ล่ะ  นอนแระ… นอนดึกเด๋วเสียงไม่ใส… 🙂

Nov 02

     วันนี้ฟ้าฝนเป็นใจ แดดออกแต่เช้า แม้ว่าตอนบ่ายจะครึ้มๆบ้างแต่ฝนก็ไม่ตกลงมา.. วันนี้ก็เลยได้ทาสีสักที เย่ๆ

     เดินทางไปแต่เช้า บอกว่าจะไปเช้าทีไร ไหงไปถึงเกือบเที่ยงทุกทีไม่รู้ แฮะๆ.. ไปถึงบ้านก็ลุยเลยคร้าบบ.. ขัดแต่งพื้นผิวผนังให้เรียบร้อย ขัดพวกยิปซัมและพวกโป้วทั้งหลายให้ราบเรียบไม่สะดุด แล้วก็ลงมือทาสีละครับ..  สีที่ใช้เป็นสีภายใน TOA 4 Season สีน้ำอะคริลิก แบ่งออกมาใส่ถาดผสมสี แล้วก็ผสมน้ำเล็กน้อยประมาณ 10-20% ก็กะๆเอา เพราะถ้าสีข้นไปมันจะทายากและอาจเป็นตามดได้.. ไอ่เราก็ไม่เคยทาอ่ะนะ ก็ผสมไปเรื่อยๆกว่าจะได้อัตราส่วนที่พอเหมาะ ก็ทาไปเกือบครึ่งแล้ว เหอะๆ… ทาไปเรื่อยๆจนทั่ว ข้างถังมันบอกว่า รอผิวหน้าแห้งประมาณ 30 นาที ถ้าจะทาทับก็ต้องรอประมาณ 2 ชม. ระหว่างนั้นเราก็ไปทำงานไม้ที่ทิ้งไว้ตั้งแต่วันจันทร์ดีกว่า..

     ไอ้หยา.. รอยโป้วมันหดหล่ะ.. ไอ่ที่เราไปโป้วให้มันเต็ม ให้มันเรียบ ก็กลายเป็นหลุมลงไป ก็ต้องขัดๆ แล้วก็ลงโป้วไปอีกที.. ก็ขัดแต่งพื้นผิวบริเวณนั้น เตรียมลงสีย้อมไม้..  งานไม้โคตรจะยุ่งยากเลยจริงๆ.. เด๋วพรุ่งนี้ไปซื้อโป้วแบบปืนยิงดีกว่าจะได้ใช้ง่ายๆหน่อย ยิงรอยต่อมุม ปรื๊ดดเดียวเสร็จ..

     ระหว่างนั้นก็ชะแว๊บขึ้นไปบนฝ้า ปืนขึ้นทางช่อง Service ที่อยู่ในห้องน้ำ.. มืดตึ๊ดตื๋อเลย.. สาดไปเข้าไปก็จังงังเลยทันที.. ทำไมสายไฟมันเละยังงั้นว่ะ.. มีท่อไว้ทำไม.. เดินสายโคตรจะมักง่ายเลย.. กล่องเมนที่ไว้รวมสายไฟ (Pull box) ก็ไม่ยอมใส่ วางเอาไว้ข้างๆ เหยย.. โกด.. นี่ไม่รู้ว่ามันไม่ใส่ตั้งแต่โครงการ หรือว่าช่างคนอื่นมันถอดออก.. แต่ดูจากสภาพแล้ว.. ไม่น่าจะใส่ตั้งแต่แรก.. มักง่ายเจรงๆ.. ทีนี้เราก็กางแผนที่ไฟฟ้าในบ้านแล้วไล่สายดู.. เหยยยย.. งง.. ร้อน วุ้ย!! พอคลำๆเจอ.. ที่นี้จุดไฟที่ช่างมันต่อไฟค้างไว้.. ต่อได้เหี้ยยยมากกกก.. ไม่รู้จะเอาทฤษฎีอะไรมาอธิบายวิธีการต่อไฟของมันเลยจริงๆ.. จะขนานก็ไม่ขนาน จะอนุกรมก็ไม่อนุกรม.. แถมไอ่สายไฟคู่ ก็ไปชำแหละมันอีก.. สีดำไปทาง สีเทาไปทาง แล้วมันยังมีอีกปลายนึง เห็นแล้วงง.. แถมการจัมป์ไฟของพี่แกมีการทาบกิ่งด้วย เฮือกก!! ฝานฉนวนออกแล้วเอาอีกเส้นมาทาบแล้วก็พันเทป ฮ่วย.. ไม่รู้จะด่ายังไงดี ซื้อสายไฟมาต่อให้มันเรียบร้อยไม่ได้เลยหรือไง.. สายไฟมันแพงมากนักหรือ!! เห็นแล้วกริ้วววววว… ไม่รู้ว่าวันไหนหลังคาร้อนๆ เทปละลายแล้วเกิด short ขึ้นมาจะว่าไงเนี่ย.. น่ากัว..

     ฟ้ามืดอีกแว้วววว.. หมดแรง.. มึนหัวเหลือเกิน.. ทำไงดี.. ก่อนกลับบ้านทาสีอีกสักรอบดีกว่า.. ทาทับไปอีกรอบ..เริ่มดูดีแล้วเว่ยย.. ว่ะฮ่าๆ มีความคืบหน้าแล้ว.. ภูมิใจๆ

    สรุปวันนี้มาถึง 11 โมง กลับ 3 ทุ่ม ทำ OT ไป 2 ชม แป่ว!! (พูดซะเหมือนจะได้ตังค์เพิ่มงั้นล่ะ) กว่าจะกลับถึงบ้านก็ 5 ทุ่ม.. จะตายแว้วววว.. เด๋วพรุ่งนี้ไปลุยต่ออีก สู้ว่อยยยยยยยยยยยยยยยยยย