Mar 14

เวลาผ่านไปรวดเร็วมาก.. ตอนนี้ต้องเปลี่ยนไปตั้งเป้าว่า จะ blog ให้ได้อย่างน้อยเดือนละ 1 ครั้ง..
เรื่องก็มีนะ.. แต่มันไม่มีอารมณ์มาเขียนว่ะๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮ่วย.

อึดอัดใจบอกไม่ถูกหว่ะช่วงนี้ อารมณ์มันงงๆเซร็งๆ

บ้านก็ยังไม่เสร็จ.. จะบอกให้ทราบอีกเรื่องก็คือ.. โดนทิ้งงานอีกแล้วครับทั่น.. หลังคาหลังบ้านของกระผม..

พี่สาวร่วมชะตากรรมของข้าพเจ้าก็ได้ทุนไปเรียนที่จีนเสียแล้ว..  จึ่งเหลือข้าพเจ้าที่เป็นตัวตั้งตัวตีเรื่องบ้านแต่เพียงผู้เดียว..

ยังไงมันต้องผ่านไปได้อยู่แล้วหล่ะ งานแค่นี้ แค่นี้ยอมแพ้ก็หมาแล้ว!!

 

แต่เหนื่อยอ่ะครับ.. เศรษฐกิจแย่.. เงินน้อย จ่ายเยอะ.. ก็ต้องประหยัดกันไป.. ส่วนเรื่องงานอย่ามาพูดคำนี้ให้เข้าหูผมเชียวครับ.. ไอ่คนที่ชอบบอกว่า.. “ช่วงนี้ มีงานทำก็ดีแล้ว อย่าไปเรียกร้องอะไรมากมาย!!” ได้ยินแล้วจี๊ดครับ.. อย่าให้ผม limit break..

เงินไม่มี เที่ยวก็ไม่ได้เที่ยว.. อากาศก็ร้อนนรกแตก.. ดีกรีความเครียดก็ยิ่งเพิ่มขึ้นๆ.. ยิ่งใกล้จุดพีคมากขึ้น จุดที่ถึงขั้นระเบิดคงอีกไม่นาน ถ้าไม่ทำให้เย็นเสียก่อน..  ขอร้องว่าอย่ามากระตุ้น..  excited state มันไม่ได้เกิดยากอย่างที่คิดไว้นะครับ..