Feb 26

ตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้า อาบน้ำแต่งตัว แล้วรีบเดินทางไปสนามบินดอนเมือง รอขึ้นเครื่องนกแอร์มุ่งหน้าไปยังสนามบินเชียงใหม่ เดี๋ยวนี้นกแอร์มีน้ำและของว่างบริการแล้วนะ ครั้งนี้เป็น pretzel ปูอัด จาก Auntie Anne รสชาติโอเคเลยล่ะ พอประทังท้องได้จนถึงเชียงใหม่ ^^

เครื่องแตะรันเวย์ตรงเวลาเป๊ะๆเลย ควันก็เยอะเห็นได้ชัดเจน แต่ก็เยอะไม่เท่าช่วง 4 ปีที่แล้ว ที่ประกาศภาวะอากาศเป็นพิษ แต่เราก็ต้องขึ้นไปทำค่ายที่เชียงราย สูดไป 10 วันเต็มๆ พอลงมาก็ไอแห้งๆไปอีก 2 เดือนทรมานจริงๆ หวังว่าครั้งนี้คงจะไม่เป็นอะไรนะ

ออกจากสนามบินก็รีบเดินทางไปอาเขต เพื่อต่อรถตู้ขึ้นไปปาย เป็นการนั่งรถตู้ครั้งแรก ใช้เวลาเดินทางประมาณ 3 ชม. นานกว่ารถเมล์แดงเปรมประชาประมาณ 1 ชม.. ก่อนขึ้นรถก็อัดยาแก้เมาไป  1 เม็ด ออกฤทธิ์รุนแรงมาก สลบเหมือดตลอดทาง หลับเต็มตื่นจริงๆ 55 ถึงปายประมาณ 14.30 น.  เป็นการเดินทางจากกรุงเทพมาปายที่เร็วที่สุดตั้งแต่เคยเดินทางมาเลยล่ะ ฮ่าๆ

มาถึงก็ปรับสภาพนิดนึง หัวยังวิ๊งๆอยู่เลย.. โทรเรียกพี่เม่นว่าที่เจ้าบ่าวมารับพร้อมกับรถ Volk คู่ใจ ไปฝากของไว้ที่บ้านพี่เค้าแล้วไปกินข้าวเช้าและข้าวกลางวันรวบยอดไปเลย แล้วก็ไปเข้าที่พักกัน โดยสรุป 3 คืนแรก พักกัน 3 ที่เลย ฮ่าๆ ย้ายมันทุกวัน servey ไปให้ครบทุกที่

คืนแรกนอนที่ หลับฝันดี ทิศตะวันออกเฉียงเหนื่อของปาย 
คืนที่สองนอนที่ pripta ทิศใต้ปู้นนนนนน.. โคตรไกล เค้าบอกว่า pripta มาจากสนธิคำระหว่าง ปาย และ ลิบตา คือไกลจากปายลิบตา ฮ่าๆ
คืนที่สามนอนที่ Pai a' Ars ทิศเหนือปู้นนนนน.. ฮ่าๆ 

ตอนนี้มีที่พักแค่ 3 คืน ส่วนอีก x วันที่เหลือ ค่อยดูกันว่าจะนอนกันที่ไหน คงเอาถูกๆแหละ ชิวๆ ^^

เอาของเข้าที่พัก แบกไปแบกมา อ้าว กระเป๋าตูหายไปไหนฟร่ะ ตามหาไปทุกทีเลย สุดท้าย ห่านนน ลืมอยู่ที่ท่ารถเปรมประชา ดีนะที่ไม่มีใครหยิบไป phew!

กินข้าวเย็นเสร็จกลับมา อ้าว ผ้าเช็ดตัวไม่มี ลืมไว้ที่บ้านพี่เนยอีก อ๊ากกก!! โกดตัวเอง เด๋วหาซื้อแถวนี้ก็ได้ฟร่ะ

ตอนนี้อากาศที่ปายหนาวมาก คือก่อนมาเห็นที่กรุงเทพฯโคตรร้อนก็เลยค่อนข้างแน่ใจว่าคงไม่หนาวมากหรอก แต่ที่ไหนได้ หนาวสาดดด

ขดอยุ่ในผ้าห่มอยู่เนี่ย ฮ่าๆ 

ไปนอนละครับ ไว้พรุ่งนี้จะมาอัพใหม่เน่อ

 

ธีรเดช ณ ปาย

ปล.. เมื่อกี้เขียนไปจะเสร็จแล้ว เกิด accident หายหมดเลย..  ก็เลยต้องมานั่งรำลึกใหม่ อาจเขียนได้ไม่ดีเหมือนอันแรก แต่ก็เทือกๆนี้ล่ะน้าา 

ปล2.. ก่อนจากกันวันนี้ขอแถมภาพ ธีรเดช กิน ไค หน่อย ฮ่าๆ นอนจริงๆล่ะแว๊บบบ

 

^^

 

 

 

 

 

 

 

 

Tagged with:
Feb 24

4 ปีที่แล้ว ได้มีโอกาสไปปายเป็นครั้งแรก เป็นช่วงหลังเกิดน้ำป่าไหลหลากถล่มเมืองปายไปจดหมดสิ้น เคยได้ยินคำว่าปายมาเป็นระยะหนึ่งแล้ว ดินแดนที่ขึ้นชื่อว่าสงบ และมีวิถีการดำเนินชีวิตของชุมชนที่เรียบง่าย เป็นเมืองที่โด่งดังมากในต่างประเทศ ฝรั่งถึงขนาดบินมาเพื่อมาพักผ่อนอย่างแท้จริง มาอยู่กันเป็นเดือนกับกระต๊อบมุงจากง่ายๆ หลายคนถึงกับติดใจมนต์เสน่ห์แห่งปาย และตัดสินใจตั้งรกรากที่นี้ ปีแรกที่ไปชอบมากๆๆ พอดีตรงกับช่วง Christmas Eve พอดี เห็นฝรั่งกลุ่มใหญ่ ร้องเพลง Christmas  ในมือถือกล่องรับบริจาคเงินเพื่อช่วยเด็กยากไร้ เดินไปทั่วเมืองปาย เป็นบรรยากาศที่หาดูยากจริงๆ หลังจากวันนั้นก็ติดใจมนต์เสน่ห์แห่งปายเข้าอย่างจัง และได้บอกกับแกงค์ที่เดินทางไปด้วยกัน ว่าถ้ามีโอกาสจะขอมาแบบชิวๆแบบฝรั่งพวกนี้บ้าง

ปีต่อมา ได้มีโอกาสกลับไปที่ปายอีกครั้ง หลังจากหนังเรื่องรักจังเข้าฉายไม่กี่เดือน แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่าภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าคือเมืองปายที่เราเคยมาเยือนเมื่อปีที่แล้ว  ปายเปลี่ยนไป ไม่น่าเชื่อว่าวัตถุสามารถเปลี่ยนแปลงปายได้ถึงขนาดนี้ ในความคิดตอนนั้นปายแทบไม่ต่างไปจากถนนข้าวสารหรือพัทยากลายๆเลย ฝรั่งผู้ไขว่คว้าหาความสงบก็ค่อยๆหายไป มองไปทางไหนก็จะมีแต่ป้ายทะเบียนกรุงเทพฯที่จุดมุ่งหลายหลัก คือ การได้ไปปาย แค่นั้น! ไปถ่ายรูปกับวัตถุต่างๆที่ถูกปลูกสร้างขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เหมือนเก็บ checkpoint เพื่อให้ได้ชื่อว่าไปปายมาแล้วแค่นั้น โดยมองข้ามมนต์เสน่ห์ที่แท้จริงของปาย ที่อยู่ตรงนั้นแหละ รอคอยพวกคุณเข้าไปดื่มด่ำแล้วซึมซับมัน แต่คุณก็มองข้ามมันไป

และพรุ่งนี้ เราก็จะมีโอกาสขึ้นไปสัมผัสเมืองปายอีกเป็นครั้งที่ 3 สามปีที่ผ่านมามีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมากมาย รับรู้ได้จากสื่อหลายแขนงที่นำเสนอออกมาอย่างต่อเนื่อง เราก็อยากขึ้นไปเห็นด้วยตาตัวเองจริงๆว่าตอนนี้ เมืองปายมันเป็นเช่นไร  จริงๆที่ได้ขึ้นไปปายในครั้งนี้ก็เพราะไปร่วมงานแต่งงานของพี่ที่ทำงานด้วยกัน พอดีเค้าแต่งงานแล้วย้ายไปเปิดร้านเค้กที่ปาย ^^  แล้วเราก็ถือโอกาสทำความฝันที่เคยพูดไว้เมื่อ 4 ปีที่แล้วให้เป็นจริง นั่นคือการได้ไปใช้ชีวิตชิวๆที่ปาย ก็กะจะไปนั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือ ไปเปลี่ยนบรรยากาศทำงานที่ปาย ปั่นจักรยานชมธรรมชาติ ไปเวียนเทียนวันมาฆบูชา และอื่นๆ ซึ่งก็ไม่มีอะไรที่แน่นอน เพราะตั้งใจไปชิวจริงๆ.. ตอนนี้ก็ยังไม่มีกำหนดกลับ ค่อยไปคิดตอนที่ไปถึงที่นู้นละกัน ^^

 

ระหว่างที่ใช้ชีวิตอยู่ที่ปาย ตั้งใจจะเขียน Journal บันทึกชีวิตในปายไว้ที่ blog แห่งนี้ล่ะครับ ยังไงก็คอยติดตามกันได้ครับ

Tagged with:
Feb 20

ประสบการณ์วันนี้

"เวลาจะทำอะไร ต้องศึกษาให้ดีก่อน

ยิ่งเป็นเรื่องที่ไม่คุ้นเคย ก็ยิ่งต้องขวนขวายให้ชัดเจน

จะได้ไม่พลาดหรือถูกหลอกเอาง่ายๆ"


พลาดแล้วพลาดอีก มันเหมือนเจ็บแล้วไม่จำ
แต่ถ้าคิดมากไปกว่านี้หัวอาจระเบิดได้ง่ายๆเหมือนกัน

สรุป นี่แหละทางสายกลาง ปล่อยมันไว้ยังงี้แหละ งงมะ

Feb 16

สวัสดีเพื่อนๆพี่ๆน้องๆ มิตรรักแฟนเพลงทุกท่าน ขอต้อนรับเข้าสู้เว็ปบล็อกแห่งใหม่ของกระผม หลังจากทนทุกข์ทรมานกับ Windows Live Spaces ที่ไม่พัฒนาให้เข้ากับยุคสมัยเลย คนเล่นก็น้อยลง เว็ปก็อืดมากก แถมไม่มี tools สำหรับ backup บล็อกให้อีก เกิดวันนึง HDD มันเจ๊งขึ้นมา blog ผมจะยังอยู่หรือเปล่าไม่แน่ใจเหมือนกัน ก็เลยพยายามควานหาวิธีดูดข้อมูล blog ออกมา ตามหามาเป็นปี ในที่สุดก็หาเจอจนได้ และเมื่อบันทึกชีวิตที่เขียนมาเกือบ 5 ปี กลับมาอยู่ในอ้อมอก กอปรกับมีเว็ปโฮสและโดเมนเปิดรอคอยมานานแสนนาน ก็เลยถือโอกาส ย้ายบล็อกมาที่ใหม่นี่เลย http://thee98.co.cc/
คอยติดตามกันได้นะครับ คง update ได้สะดวกขึ้นกว่าเดิม และจะพยายาม update ให้บ่อยขึ้น

ส่วนใครที่มี Facebook ก็ connect เข้ามา comment ได้เลยครับ ไม่ต้องสมัคร ^^

ขอบคุณที่คอยติดตามมาโดยตลอด
ธีรเดช