Mar 27

ขออัพเดตก่อนนอนเร็วๆสักอัน

วันศุกร์ได้มีโอกาสไปพบปะเพื่อนสมัยประถม บรรยากาศการพูดคุยในวันนั้น มันรู้สึกเรียลมาก

มันนิ่ง มันสุขุม มันเต็มไปด้วยความจริงใจ มันคือการเปิดใจคุยกันในแบบที่ฉันไม่ได้สัมผัสมาหลายปี

จนบางทีในห้วงเวลาหนึ่ง ฉันเกิดความรู้สึกแปลกๆขึ้นมา เหมือนมันเป็นบรรยากาศที่ฉันไม่คุ้นเคย มันเหมือนไม่ใช่ที่ของฉัน

มันเป็นไปได้อย่างไร แล้วสิ่งที่ฉันใช้ชีวิตอยู่ทุกวันนี้มันคืออะไร มันลดทอนระดับจิตใจฉันเพียงนี้เลยหรือ

 

ฉันรู้ว่าทุกสิ่งมันเปลี่ยนแปลงไปในทุกวัน แต่พอมันถึงจุดที่วัดผลได้ มันก็น่าใจหาย น่าใจหายจริงๆ