May 22
วันนี้เดินสายยังกะดาราดัง…
 
ตอน 11.00 ต้องไปทดสอบภาษาอังกิตที่ LA ใน central pinklao อ่ะพอดีเค้าให้ทดสอบฟรีก็เลยไป ทำข้อเขียนแล้วได้เกิน 75% (เราได้ 85.05% มั้ง) เค้าก็จะให้ทดสอบ speaking ต่อกะ อ.ฝรั่ง.. แต่ทีนี้ p’kip ที่เราให้ไปจองตั๋ง DaVinci Code ที่ paragon ดันไปจองรอบ บ่ายโมงตรง เราก็เลยตัดสินใจไม่สอบ speaking แล้วนัดพี่เค้าอีกทีวันจันทร์… (ใจจริงอยากสอบให้เสร็จๆไปเลยอ่ะ เพราะยังไม่เราคงไม่ได้เรียนที่นี้อยู่แล้ว เพราะว่า ไม่มี toefl อ่ะ.. ไม่อยากเสียเวลาเดินทาง)
 
มีเวลา 45 นาทีในการเดินทางจาก ปื่นเกล้า ไป paragon แทบตาย… ยังเคืองไม่หาย… รอบ 13.30 ก็มี… เอ้อ..
 
ดูหนังเสร็จก็รู้สึกเฉยๆ นะ..  ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่อ่ะ...  อยากให้เค้าทำ Angel and Demon เป็นหนังจัง.. สงสัยจะยากเพราะว่าไอ่เรื่องนั้นมันแต่งเรื่องถึงขั้นฆ่าพระคาดินัล เลยล่ะ.. เค้าคงถูกแบนตั้งแต่คิดจะสร้างแล้ว…
 
ดูหนังเสร็จเราก็ต้องถ่อกลับมาที่ฝั่งธนฯ อีกครั้ง เพื่อไปงานคืนสู่เหย้าของโรงเรียนโพธิสารพิทยากร โรงเรียนสุดที่รักของเรา อ.ทุกท่านน่ารักมากๆเลยครับ…   คือว่าเราออกจากโพธิสาร ตอน ม.3 ด้วยโควต้าเรียนดี ของ รร ไปเข้าสวนกุหลาบต่อ. (ช ที่มีเกรดสูงสุด 5 คนแรก ไปสวนกุหลาบ  ส่วน ญ 5 คนแรก ไปสตรีวิทยา ช่างเปง รร ที่ผลิตเด็กสู่สังคมจิงๆ) จิงๆคิดไปคิดมาก็สงสาร รร อ่ะ ส่งเด็กเก่งๆออกไปหมดเลย.. รร. ก็เลยอยู่กานอย่างงี้ ไม่พัฒนาเลย.. (ไม่ได้ชมตัวเองนะ พูดทั่วๆไป อ.หลายท่านบอกอย่างงั้น)  รุ่นเราก็เลยกลายเป็นรุ่นสุดท้ายของโครงการโรงเรียนพี่โรงเรียนน้อง..
 
พูดถึงงานวันนี้.. เราเพิ่งเคยมางานคืนสู่เหย้าเป็นครั้งแรกในรอบ 6 ปีตั้งแต่ย้ายไป สวนฯ เลยล่ะ คนมาเยอะมากๆเลย โต๊ะทีจัดได้ไม่พอ  ได้ข่าวว่าปีก่อนไม่ได้จัด ไม่รุว่าเพราะอะไร 
 
เพื่อนๆ รุ่นเราก็มากันเยอะ เกือบ 50 คนได้… ตั้งแต่เราเดินเข้าไปใน รร เรารู้สึกอบอุ่นมาก ที่นี่คือบ้านของเรา.. จิงๆนะ…  และที่แปลกตรงที่… เห็นหน้าปุ๊บ ชื่อมันก็ออกมาจากปากทันที ไม่ต้องนึกเลยหว่ะ… (แต่ว่าเปงชื่อพ่อแม่นะเว้ย สมัยนั้นเปง fashion 55)  แม้ว่าจะออกไปตอน ม.3 แต่ว่าทุกคนก็ยังสนิทกันดี คุยกันถูกปากมาก.. ขอบคุณนะเว้ย.. มันเป็นความรู้สึกดีมากๆ แม้แต่งานสมานมิตรก็ไม่เคยมีความรู้สึกอย่างงี้มาก่อนเลยหว่ะ..
 
งานจบประมาณ 4ทุ่มครึ่ง.. แต่พวกเราไม่จบเว้ย…  ว่าจะไปต่อร้านเกะ แถวๆ pata แต่พอไปถามห้องเกะ กลายเปงห้อง off ไปแล้ว.. เซ็งงง  ก็เลยตัดสินใจไปต่อที่หอ บ้านไอ่กบนี่แหละ.. กว่าจะไปถึงก็.. เที่ยงคืนครึ่ง ละ กว่าวงจะเลิกก็ ตี 5 แต่ไม่มีใครเมานะเว้ย… เน้นคุยกานมากกว่า… วงเลิกแล้วยังมีแรงกลับบ้านกันอีก..  ไอ่ว่าวไปส่งที่บ้านหว่ะ (ไอ่ว่าว อยู่ ม.ลัยแล้วดูเป็นคนขึ้นเยอะเลย 55)  ส่วนไอ่กาม ก็ยัง.. เห้ เหมือนเดิม.. แต่ถ้าเทียบกะคนที่กรูเคยเจอ มรึงเป็นคนดีโคตรๆแล้วล่ะ.. 55  คนขับรถไม่กินเหล้านะค้าบบบ.. คนดีจิงๆ  เด๋วถ้าได้รูปจะเอามา post ให้ดู 
 
เราขอสารภาพเลยล่ะ.. ว่าตอนที่เราย้ายไป ม.4 สวนกุหลาบฯ เรานี่จะทำเรื่องขอย้ายกลับมาที่โพธิสารเลยรู้มั้ย.. เรารับไม่ได้ที่เห็น อ.ทะเลาะกัน ด่ากันให้เด็กฟัง แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกัน… ที่โพธิสารฯ ไม่เคยมี.. แต่สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เราต้องทน และต้องเรียนรู้มัน… ในสังคมจริงๆไม่ว่าจะชนชั้นไหน ก็ย่อมมี..  
 
 
ps. หลายคนอาจยังไม่รุจัก รร เรา.. เอาเปงว่า ถ้าสวนกุหลาบฯกะสตรีวิทย์ เป็นรร.ที่เด็กใฝ่ฝันว่าอยากจะเข้ามากที่สุดในฝั่งพระนคร…  โพธิสาร ก็คือ รร. ที่หนึ่งในฝันของเด็กฝั่งธนฯ ล่ะ  ที่พูดมาทั้งสาม รร. นี่เค้าเป็นโรงเรียนพี่โรงเรียนน้องกันมานานแล้วล่ะ มีกิจกรรมร่วมกันมาตลอด.. แต่หลายคน… ไม่รุ
 
ps. พี่เก้า ก็อยู่โพธิสาร เหมือนกันนะ ขอบอก..

5 Responses to “20 May 2006 คืนสู่เหย้าโพธิสารฯ 50ปี ใจเรายังคงเดิม…”

  1. wichaya phanidanan?t says:
    ดี ๆ
  2. sakrit says:
    เราก้เด็กฝั่งธน ทำไมไม่รู้จักโพธิสารอะ
  3. Sineenat Napattalun?g says:
    ช่ายๆ เพื่อนโรงเรียนเก่าเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุดจริงๆหละ
    ถึงจะไม่ได้เจอมานานแค่ไหน  แต่ทุกครั้งที่ได้คุยกัน
    ก็ยังคุยกันได้ทุกเรื่อง เป็นตัวของตัวเองได้อย่างเต็มที่ 
    ยังสนิท และรับรู้ได้ถึงความจริงใจ ความห่วงใยที่มีให้กัน
    555ถึงจะเล่าไปโดนด่าไปก้เหอะ
  4. แก้มยุ้ย นุ้ยน่ารัก wrote: says:
    ดีจัง
  5. Nun Nuntida says:
    สำหรับพี่นะ เพื่อนมัธยมเป็นเพื่อนที่พี่รักมากถึงมากที่สุด เพราะไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานกี่ปี   พวกมันจะสวยเด้งขึ้นขนาดไหน   แต่พอมาเจอกันก็จะกลายเป็น I , E คนเดิมที่พี่เคยรู้จักเสมอ
                                                                                                               
                                                                                                                     พี่นัน ส.ว.
     
    ปล.น่าเสียดายที่ตอนเรียนที่โรงเรียนพี่ไม่ค่อยได้ทำกิจกรรมกับโรงเรียนอื่นเท่าไหร่   เลยไม่ค่อยได้รู้จักเพื่อนๆต่างโรงเรียน    
     

Leave a Reply