Aug 17

ก้าวเดินอยู่บนชานชาลารถไฟฟ้าสยามพร้อมหยดน้ำตาที่ค่อยๆซึมออกมา

ท่ามกลางผู้คนที่เดินขวักไขว่รีบเร่งเพื่อเปลี่ยนขบวน 

บ้างก็สบสายตาทำหน้าฉงนปนสงสารแล้วผ่านไป

ฉันก็ยังคงเดินต่อไป และทิ้งคราบน้ำตานั้นเพื่อคอยย้ำเตือนว่าที่สุดแล้วชีวิตฉันต้องก้าวเดินต่อไป

ธีรเดช 

16/8/10 19:55


2 Responses to “16 Aug 10 : ชีวิตฉันต้องก้าวเดินต่อไป..”

  1. ชีวิต มันก้อเท่านี้แหล่ะ มีแต่บททดสอบมาทำให้เราเจ็บปวดและก้าวข้าม ผ่านพ้นมันไปให้ได้ แล้วชีวิต จะเป็นของเรา

  2. ชีวิตฉันก็ต้องเดินต่อไปเช่นกัน สู้ๆสู้ตาย
    คนเรามีน้ำตา เพราะคนเรายังรู้สึกครับ ^^